عصمت
مفهوم عصمت
عصمت ، بينشى عميق و دقيق است كه با آن ، حقيقت اشياء را همان گونه كه هستند ، مىتوان ديد ، بهگونهاى كه اين بينش درونى ، عامل بازدارنده از هرگونه زشتى مىشود . اگر يك ليوان شربت آلبالو و يك ليوان شراب را - كه همرنگند - جلو معصوم گذارند ، او كدورت و عفونت شراب را حس مىكند و به همين جهت امكان عادى ندارد كه ليوان شراب را بنوشد ، همان گونه كه نوشيدن آب متعفن براى ما امكان عادى ندارد .
علامه طباطبايى قدّس سرّه در اين زمينه مىگويد : « عصمت گونهاى از آگاهى است كه دارندهء آن را از آلودگى به گناه و خطا بازمىدارد ؛ به عبارت ديگر : آگاهىاى است كه از گمراهى جلوگيرى مىكند » « 1 » .
فلسفهء عصمت ائمه عليهم السّلام
1 . سخنان امامان معصوم عليهم السّلام يكى از منابع فقهى ما به شمار مىآيد . يك فقيه هنگامى كه براى استنباط احكام به كلمات امام مراجعه مىكند ، بايد بر اين باور
هامش
( 1 ) . الميزان ، ج 5 ، ص 80 .