امام زمان عليه السّلام در توقيع شريف مىفرمايد : « در رخدادهاى جديد به فقها [ يى كه پايههاى شريعت در دستشان است ] رجوع كنيد » .
فلسفهء خاتميت دين اسلام : فلسفهء خاتميت دين اسلام ، ارائهء اصول و قواعد كلى شريعت است كه در شرايع گذشته سابقه نداشت . در شرايع پيش از اسلام تكتك مسائل تعبدى بود ؛ اما در شريعت اسلام باب اجتهاد باز شد و فقها توانستند از قواعد كلى ، مسائل فرعى را استخراج كنند . سبب اينكه اين برنامه در دوران اسلام پديد آمد دو مسأله است :
1 . بالا رفتن رشد فكرى مردم : در اثر تربيت چندين هزار سالهء پيامبران ، رشد فكرى مردم بالا رفت تا جايى كه در ميان مردم مجتهدانى تربيت شدند كه توانايى استخراج احكام روزمره را از قواعد كلى داشتند .
2 . منهجى بودن شريعت اسلام : شريعت اسلام داراى برنامهريزى دقيقى است كه تا ابد هيچ مسألهاى را بىپاسخ نمىگذارد . شريعت اسلام با عرضه كردن قواعد كلى و بازگذاشتن باب اجتهاد ، هميشه پاسخگوى مسائل بشر خواهد بود .
در اذن دخول حضرت امير عليه السّلام دربارهء پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله اين عبارت را مىخوانيم :
« الحاكم بما سبق و الفاتح لم استقبل » ؛ يعنى شريعت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله به شريعتهاى پيش از خود پايان داد و براى آيندگان باب جديدى باز كرد كه اين فتح باب جديد ، همان فتح باب اجتهاد است .
پرتو ولايت (فارسى) — صفحة 202
مساهمون: الشيخ محمد هادي معرفة
ص٢٠٢