آيهء انفاق
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً * إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً
* . . . إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً
« 1 » .
« و به [ پاس ] دوستى [ خدا ] ، بينوا و يتيم و اسير را خوراك مىدادند * ما براى خشنودى خداست كه به شما مىخورانيم و پاداش و سپاس از شما نمىخواهيم * . . . اين [ پاداش ] براى شماست و كوشش شما مقبول افتاده است » .
شأن نزول
هريك از مفسران شأن نزول اين آيه را به گونهاى نقل كرده و هركدام به بخشى از آن اشاره كردهاند ؛ اما آنچه در تمام كتابهاى تفسيرى آمده ، اين است كه اين آيهها ، يكى از فضايل اهل بيت عليهم السّلام را مطرح مىكند . البته ناگفته نماند كه در برخى از گزارشها مقدارى دخل و تصرف شده و تا اندازهاى آن را مبالغهآميز كردهاند .
تذكر : اگر در مدح و ثناى شخصى مبالغه شود ، آن را غير قابل باور و در نتيجه بىاثر مىكند . در تعريف بايد با دقت و امانتدارى ، فقط آنچه را ديده شده ، بيان كرد .
متأسفانه دربارهء مناقب و فضائل ائمه عليهم السّلام گاهى دخل و تصرف شده و آن را
هامش
( 1 ) . انسان ، 8 - 22 .