حضرت نزد فرهيختگان جامعهء اسلامى امرى مسلم بوده است . امام شافعى ، محمد بن ادريس - كه عرب اصيل و از قريش است - نسبت به خاندان پيامبر عليهم السّلام و به ويژه مولا امير مؤمنان عليه السّلام علاقهء ويژهاى داشت . وى شعرهاى فراوانى دربارهء حضرت على عليه السّلام سروده است و در شعرهايش به اندازهاى حضرت را مدح كرده است كه او را متهم كردند كه على اللهى است و اين بيت را دربارهء او سرودند :
و مات الشافعى و ليس يدري * على ربّه أم ربّه اللّه « 1 »
از جمله اشعارى كه شافعى در مدح پنج تن سروده اين شعر است :
إذا في مجلس ذكروا عليّا * و سبطيه و فاطمة الزّكيّة
يقال تجاوزوا يا قوم هذا * فهذا من حديث الرافضيّه
برئت إلى المهيمن من اناس * يرون الرفض حبّ الفاطميّة
« اگر در مجلسى از على و دو فرزند و همسر پاكش ياد كنند ؛
مىگويند : اين سخنها را كنار بگذاريد . اين سخنان رافضىها است ؛
پناه مىبرم به پروردگار جهان از مردمى كه حبّ فاطمى را پشت كردن به دين مىدانند » .
مفهوم تطهير
ابن حجر مىگويد : « كلمهء " يطهّر " در قرآن زياد آمده است ؛ اما تنها در اين آيه ، " يطهّر " با كلمهء " تطهيرا " همراه شده است » .
كلمهء « تطهيرا » در اين آيه ، مصدر است و نقش آن مفعول مطلق تأكيدى است . « 2 » در ادبيات عرب اينگونه مصدرها را - كه نقش آن مفعول مطلق است - براى دفع شبهه
هامش
( 1 ) . هنگامى كه شافعى مرد هنوز برايش روشن نشده بود كه على خداست يا اللّه .
( 2 ) . مفعول مطلق بر سه قسم است : نوعى ، عددى و تأكيدى .