« تطهير » در آيهء تطهير تنها به معناى پاكى ظاهرى خاندان پيامبر نيست ؛ بلكه با كلمهء « تطهيرا » عظمت پاكى اين خاندان را - كه همان عصمت است - مطرح مىكند .
معناى عصمت
عصمت همان بينش نسبت به حقايق جهان است .
وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً
« 1 » ؛ « و اگر [ مردم ] در راه درست ، پايدارى ورزند ، قطعا آب گوارايى بديشان نوشانيم » . مراد از آب گوارا ، همان بينش لبريز است كه خداوند به كسانى كه در راه درست پايدارند ، مىدهد .
عصمت در حقيقت ، « آمادهسازى زمينه براى رسيدن به كمال » است . پروردگار به انسانهاى پاك ، بينشى كامل مىدهد تا زشتىها را از زيبايىها تشخيص دهند و زشتىها را آنچنان زشت ببينند كه آلوده شدن آنها ناممكن سازد . اين بينش خدادادى ، زمينهء عصمت را فراهم مىكند . آيا هيچ انسانى حاضر مىشود يك ليوان لجن متعفن را بخورد ؟ انسان معصوم تعفن يك ليوان شراب ارغوانى را مىبيند و از خوردن آن بيزار است .
معصوم با بينشى كه دارد زشتىها را با قباحت واقعىشان لمس مىكند و خوبىها را با زيبايى حقيقىشان درك مىكند ؛ ازاينرو به صورت طبيعى ، امكان ندارد به گناه آلوده شود .
ممكن است در ميان انسانهاى عادى ، افرادى باشند كه به مقام عصمت نزديك شده باشند و ما آنها را نشناسيم . « 2 »
هامش
( 1 ) . جن ، 16 .
( 2 ) . « إنّ اللّه أخفى أولياءه بين عباده » .