مصحف فعلى تفاوت دارد » « 1 » . به عبارت ديگر قرآني كه حضرت ارائه مىدهد ، به جز در ترتيب ونحوهء تأليف آيات وسورهها ، هيچگونه تفاوتى با مصحف موجود ندارد .
7 . نظر علماى بزرگ شيعه
بىمناسبت نيست در اينجا برخى از تصريحاتى را كه بزرگان علماى اماميه ، در زمينهء نفى تحريف ابراز داشتهاند ، عرضه كنيم تا روشن شود هيچگاه علماى شيعه قايل به تحريف قرآن نبودهاند وآنچه به آنان نسبت داده مىشود كذب محض است . البتة برخى از اخباريون افراطى - كه در زمرهء شاخصين علماى شيعه قرار نگرفتهاند - در اين زمينه مطالبى را گفتهاند كه نبايد به حساب عموم شيعه گذاشت .
اگر بخواهيم بزرگان علماى اماميه را به دو دستهء محقّقين ومحدّثين « 2 » تقسيم كنيم بايد بگوييم محقّقين از روز نخست تاكنون ، بالاتفاق شبههء تحريف را مردود شمردهاند ومحدّثين نيز از دوران رئيس المحدّثين أبو جعفر صدوق تا زمان خاتم المحدّثين شيخ حرّ عاملي ونيز محدّث كاشاني ، همه با محقّقين همگام بوده ومنكر تحريف بودهاند . صرفا از سدهء يازدهم گروهى به نام اخباريون كه جايگزين محدّثين شدند ، مسألهء تحريف را مطرح ساختند واين غائله را برپا نمودند ، بنابراين نبايد اين نظر ناصواب را به همهء شيعيان نسبت داد . در اينجا براي اثبات ادعاى فوق سخنانى از بزرگان را به عنوان شاهد مىآوريم :
1 . شيخ المحدّثين أبو جعفر محمد بن علىّ بن الحسين بن بابويه صدوق ( متوفاى 381 ) در رسالهء اعتقادات چنين مىگويد : « اعتقاد ما بر اين است قرآني كه بر پيامبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله نازل گرديده ، همين قرآن موجود است كه در دست مردم قرار دارد
هامش
( 1 ) الارشاد ، ص 365 .
( 2 ) فرق ميان محققين ومحدثين در آن است كه محقّقين در احكام شرع اجتهاد را روا مىدارند وانديشهء عقلي را در شناخت معارف دين دخيل مىدانند ، ولى محدثين ، صرفا پيرو أحاديث وارده از معصومين بوده ، تمامى أصول وفروع دين را طبق آن بررسى مىكنند . ولى اين دقّت را روا مىداشتند كه در استناد به روايات روش اتقان را در پيش گيرند وهرگز در اين راه سستى وتساهل از خود روا نمىداشتند .
محققين در اجتهاد واظهار رأى ونظر ، خود را آزاد مىدانند وپيوسته رهنمودهاى خود وانديشه را پيشرو خود قرار دادهاند ، بر خلاف محدثين كه فقط به ظواهر أحاديث وارده تمسك مىجويند به شرط آنكه در انتخاب آن دقّت شده واز راه صحيح به دست آمده باشد .