فصل نهم دفع شبههء تحريف
شبههء تحريف قرآن ، از دير زمان مطرح بوده وپيوسته مورد انكار وردّ علما ومحققين بزرگ اسلام بوده است . منشأ اين شبهه رواياتى است كه در كتب حديث أهل سنت وشيعه درج شده است وبه ظاهر تحريف كلام اللّه را مىرساند . اين روايات غالبا قابل تأويل مىباشد ، ودر صورت عدم امكان تأويل ، كنار گذاشته مىشوند . بررسى شبههء تحريف به دليل ارتباط با حجيّت ظواهر قرآن اهميت دارد ، ازاينرو لازم است اين مسئله از ريشه مورد ارزيابى قرار گيرد وصحت وسقم اين روايات معلوم شود . اين بحث در سه بخش مطرح مىشود : دلايل نفى تحريف ، آراى علماى بزرگ اسلام در اين باره وبررسى روايات منقول از أهل سنت وشيعه .
تحريف در لغت
تحريف از ريشهء « حرف » به معناى كناره مىباشد . در سورهء حج مىخوانيم :
« وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلى وَجْهِهِ . . .
« 1 » ؛ وبعضي از مردم خدا را در كناره مىپرستند [ يعنى تنها با زبان نيايش مىكنند وايمان قلبيشان ضعيف است ] پس اگر [ دنيا به آنان رو كند ونفع و ] خيرى به آنان برسد بدان اطمينان مىيابند ، اما اگر ناگوارى براي امتحان به آنان برسد ، دگرگون مىشوند [ وبه كفر رو مىآورند ] » .
هامش
( 1 ) حج 22 : 11 .