گفتار علّامهى مجلسى علامهى مجلسى رحمة اللّه عليه در سخنانش براى جمع ميان دو دسته از دلائل ، وجوهى ذكر كرده كه شايد بازگشت آن به برخى از آنچه ما ذكر كرديم باشد ، در عين حال ذكر گفتار ايشان خالى از فائده نيست :
در ذيل حديث 4 / 94 پس از سخنانى فرموده است : « اهل تسنّن در برترى « فقر » بر « غنى » و « كفاف » يا بر عكس آن چهار نظر دارند كه سوّم آن برترى « كفاف » و چهارم توقف در مطلب و عدم ترجيح هريك است . و معناى « كفاف » آنست كه نه محتاج باشد و نه زيادى داشته باشد . و ترديدى نيست كه « فقر » نسبت به حال اكثر مردم سالمتر و نيكوتر ، و « غنى » نسبت به حال برخى بهتر است . پس سزاوار است كه مؤمن به هرچه خدا به او عطا كرده و صلاح او را در آن دانسته ، راضى باشد . در دعاهاى رسيده از پيشوايان معصوم خواستن فقر از خدا نيامده بلكه در اكثر دعاها پناه بردن به خدا از فقرى كه موجب شقاوت شود و از غنايى كه
موازنهء اسلامى بين دنيا و آخرت (فارسى) — صفحة 252
مساهمون: مجموعة مؤلفين
ص٢٥٢