حكم اعانت و يارى كردن ظالمان
مسألة 14 : معونة الظالمين في ظلمهم - بل في كل محرّم - حرام بلا إشكال ، بل ورد عن النبي ( ص ) أنّه قال : « من مشي إلى ظالم ليعينه وهو يعلم أنّه ظالم فقد خرج عن الاسلام » . وعنه ( ص ) : « إذا كان يوم القيامة ينادي مناد : أين الظلمة وأعوان الظلمة حتّي من برى لهم قلماً ، ولاق لهم دواة ؟ قال : فيجتمعون في تابوت من حديد ثم يُرمى بهم في جهنم » . وأمّا معونتهم في غير المحرّمات فالظاهر جوازها ما لم يعدّ من أعوانهم وحواشيهم والمنسوبين إليهم ، و لم يكن اسمه مقيّداً في دفترهم وديوانهم و لم يكن ذلك موجباً لازدياد شوكتهم وقوّتهم .
ترجمه : كمك به ستمگران در جهت ظلم و ستم آنان ، بلكه در هر حرامى بدون ترديد حرام است ، بلكه از پيامبر ( ص ) وارد شده است كه فرمود : « كسى كه به سوى ظالمى برود تا او را كمك كند در حالىكه مىداند او ظالم است ، همانا از اسلام خارج شده است » . و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود : « وقتى روز قيامت بر پا شود ، منادى ندا كند كه كجا هستند ستمگران و دستياران آنها ، حتى كسى كه براى آنان قلمى را تراشيده و ليقهء دواتى را مهيا نموده است ؟ فرمود : پس همه در تابوتى از آهن نهاده مىشوند سپس به جهنم انداخته مىشوند » . و امّا كمك به آنان در غير محرّمات ، ظاهراً جايز است ، مادامى كه جزء اعوان و حاشيهنشينان و منسوبان آنها نشود ، و اسمش در