قوله : وح : حالا كه اسم النبى هم ملحق به مصحف شد مىگوئيم : در ارتباط با دراهم و دنانيرى كه نام پيامبر صلى اللّه عليه و إله بر آنها حكّ شده و نقش بسته .
در كتاب المكاسب مىخوانيم : قول شيخ : المضروبة فى زماننا . . . اشاره است به بدينارهائى كه در تهران در زمان سلطنت محمد خان قاجار سومين شاه از سلسلهء قاجار ، سكّه زده مىشد كه به امر شاه قاجار بر روى آنها اين كلمه نقش بسته بود : شاهنشه انبياء محمّد .
و اين در عهد شيخ انصارى بوده .
و هكذا دراهم و دنانيرى كه در زمان سلاطين و خلفاء اسلامى از اموىها ، عباسىها ، فاطميين ، آل بويه سكّه زده مىشد كه نام رسول اعظم بر آنها منقوش بود . . . . « 1 » ] از سه جهت مشكل توليد مىشود :
1 - از جهت تملّك كفار نسبت به اين دراهم و دنانير كه موجب اهانت به نام پيامبر است پس نبايد جايز باشد .
قوله : الّا ان يقال : مگر كسى بگويد : كافر كه مالك اين اسم نمىشود و اساسا از نظر عرفى تمام ماليّت ، از آن خود دينار يا درهم است نه اسمى كه روى آن نقش شده و چيزى از ثمن در قبال اين اسم قرار نمىگيرد تا سخن از مالكيّت كافر نسبت به اين اسم باشد فلا اشكال در تملك از اين حيث .
نظير اينكه نام پيامبر بر روى شمشيرى نوشته شده باشد يا بر سر درب منازل يا بر روى ديوارى و . . . كه خريدار شمشير يا منزل ، پول را در قبال شمشير مىدهد نه نامى كه روى آن نوشته شده تا محذورى ايجاد شود .
قوله : الّا ان يقال : اين فراز استثناء از استثناء است : يعنى گرچه در فراز قبلى سخن از عدم
هامش
( 1 ) المكاسب ج 5 ص 119 .