3 - بحث حكمى : در اينكه نمّامى حرام است جاى ترديد نيست و بلكه از گناهان كبيره است .
و ادلّهء اربعهء بر تحريم آن دلالت دارد .
امّا الكتاب : دو آيه را ذكر مىكنند :
1 - قوله تعالى :
وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ .
« 1 » اين آيه قاطعين صله و مفسدين فى الارض را محكوم كرده و مورد لعن و نفرين قرار داده است و وعدهء عذاب داده است ، پس معلوم مىشود كه قطع الصلة و افساد در ارض حرام است . و لا شك در اينكه نمّام قاطع صله است و مفسد فى الارض است كه فتنه و فساد ايجاد مىكند . پس مىتوان گفت :
نميمه سبب قطع صله و افساد فى الارض است « صغرى »
و قطع و افساد حرام است « كبرى »
پس نميمه حرام است « نتيجه »
2 - بعض از بزرگان گفتهاند « 2 » : اينكه آيهء ديگر فرموده : الفتنة اكبر من القتل « 3 » مراد از فتنة همين نمّامى و سخنچينى است ، و اگر قتل حرام است پس نمّامى بطريق اولى حرام است . و هو المطلوب .
[ البته احتمالات ديگر هم در آيه وجود دارد از جمله اينكه مراد از فتنه همان شرك باشد كه طبرسى ره فرموده است . « 4 » ]
و امّا السنة : روايات باب فراوان است و ذيلا به چهار نمونه اشاره مىشود :
هامش
( 1 ) سورهء رعد آيهء 25
( 2 ) كاشف الغطاء در شرح قواعد خطى ص 20 ، جواهر الكلام ج 22 ص 73
( 3 ) سورهء بقره آيهء 187
( 4 ) مجمع البيان ج 1 ص 286