( 17 ) ( قيافه )
مسألهء هفدهم از مسايل نوع اربع ، مربوط به يكى ديگر از اعمالى است كه از جملهء محرّمات است و اكتساب به آن نيز حرام مىباشد ، آن مسألهء قيافه است . كلمهء قيافهء مصدر دوّم باب قاف يقوف قوفا و قيافة است و اسم فاعل آن قائف و جمع قائف ، قافه است . از نظر حكمى قيافه فى الجمله حرام است [ يعنى با قطع نظر از اينكه آيا حرمت نفسى دارد ؟ يا در فرض ترتبّ اثر محرّم ، حرام است نه مطلقا ؟ ]
و مرحوم محدث بحرانى در حدائق « 1 » ، حرمت قيافه را به اصحاب [ فقهاء اماميّه ] نسبت داده است .
و مرحوم محقّق سبزوارى در كفاية الاحكام فرموده : لا اعرف فيه خلافا يعنى من در حرمت قيافه مخالفى سراغ ندارم . « 2 »
و علّامه در منتهى فرموده :
حرمت قيافه اجماعى است « 3 » [ كه از نفى خلاف بالاتر است . ]
هامش
( 1 ) حدائق ج 18 ص 182
( 2 ) كفاية الاحكام ص 87
( 3 ) منهى المطلب ج 2 ص 1014