( 16 ) ( قيادت يا دياثت )
مسألهء شانزدهم از مسائل نوع رابع : در رابطه با يكى ديگر از اعمالى است كه فى نفسه از جملهء محرّمات است و بدين جهت اكتساب به آن نيز حرام مىباشد و ضمنا از اعمالى است كه اكتساب به آن براى افراد خاصى متعارف است .
و آن عبارتست از : عمل قيادت كه نام ديگر آن دياثت مىباشد و در لسان روايات بر فاعل اين عمل قائد يا ديوّث اطلاق شده است و در ارتباط با آن چند بحث فشرده مطرح است :
1 - بحث صرفى و لغوى : كلمهء قيادت مصدر دوّم ، از باب قاد يقود قودا و قيادة مىباشد و در لغت عرب به معناى جلودار بودن آمده است عرب مىگويد : قادا الدابّةاى مشى امامها آخذا بقيادها ، يعنى پيش روى دابّه حركت كرد در حالى كه قياد و افسار مركب را گرفته و مىكشيد .
قائد در عربى به كسى مىگويند : فوجى از لشكر را قيادت مىكند و پيشاپيش آنها در حركت است ، و پيشواى امّتى را قائد گويند كه جمع آن قادة مىباشد و همانطورى كه قائد الخير داريم [ ائمة و سادة و قادة ] هكذا قائد الشّر هم داريم [ ائمة الكفر و الشرك و النفاق ]