وَظَهَرَ أَمْرُكَ ، وَغَلَبَ قَهْرُكَ ، وَجَرَتْ قُدْرَتُكَ ، وَلايُمْكِنُ الْفِرارُ
و دستورت آشكار ، و قهر و خشمت چيره ، و توانت و قدرتت در جريان است ، و به هيچ وجه نمىتوان
مِنْ حُكُومَتِكَ . أَللَّهُمَّ لاأَجِدُ لِذُنُوبي غافِراً ، وَلا لِقَبآئِحي ساتِراً ،
از حكومتت فرار كرد . بارالها ؛ من براى بخشش گناهانم كسى را سراغ ندارم ، و براى پوشاندن زشتىهايم كسى را نيافتم ؛
وَلا لِشَيْءٍ مِنْ عَمَلِيَ الْقَبيحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلًا غَيْرَكَ ، لاإِلهَ إِلّا
و براى تبديل كارهاى زشت و ناهنجارم به خوبى و نيكى ، كسى را نيافتم جز تو . معبودى جز تو نيست ،
أَنْتَ سُبْحانَكَ وَبِحَمْدِكَ ، ظَلَمْتُ نَفْسي ، وَتَجَرَّأْتُ بِجَهْلي ،
منزّه و ستودهاى ، و تنها به ستايش تو مىپردازم ؛ برخود ستم كردم ؛ و با نادانى و جهل خود بر تو جرأت يافتم ؛
وَسَكَنْتُ إِلى قَديمِ ذِكْرِكَ لي ، وَمَنِّكَ عَلَيَّ . أَللَّهُمَّ مَوْلايَ كَمْ
و به خاطر ياد ديرينهات و احسان و لطفى كه بر من دارى ، آرامش داشتم و خيالم راحت بود . بار الها ؛ مولاى من ؛ چه
مِنْ قَبيحٍ سَتَرْتَهُ ، وَكَمْ مِنْ فادِحٍ مِنَ الْبَلآءِ أَقَلْتَهُ ، وَكَمْ مِنْ عِثارٍ
زشتىهاى بسيارى كه از من پوشاندى و بلاهاى سنگينى كه از من باز گرداندى ، و چه لغزشهاى بسيارى كه از آن
وَقَيْتَهُ ، وَكَمْ مِنْ مَكْرُوهٍ دَفَعْتَهُ ، وَكَمْ مِنْ ثَنآءٍ جَميلٍ لَسْتُ أَهْلًا
نگاهم داشتى ، و چه ناپسندىهايى كه از من دور ساختى ، و چه ثنا و مدح زيبا كه لايقش نبودم ولى در بين مردم
لَهُ نَشَرْتَهُ . أَللَّهُمَّ عَظُمَ بَلآئي ، وَأَفْرَطَ بي سُوءُ حالي ، وَقَصُرَتْ
پخش كردى . بار الها ؛ بلاى من بزرگ است ، و بدحاليم از حدّ گذشته است ،
بي أَعْمالي ، وَقَعَدَتْ بي أَغْلالي ، وَحَبَسَني عَنْ نَفْعي بُعْدُ
و اعمالم مرا مقصّر ساخته ، و غل و زنجيرهايم مرا زمينگير كرده است ، و آرزوهاى دور و درازم باعث جلوگيرى از سودمنديم
أَمَلي ، وَخَدَعَتْنِى الدُّنْيا بِغُرُورِها ، وَنَفْسي بِجِنايَتِها ، وَمِطالي
شده است ، و دنيا مرا با ظاهر فريبندهاش فريفته است ، و نَفْسم با جنايتهايش و امروز و فردا كردنم مرا فريب داده است ،
يا سَيِّدي ، فَأَسْأَلُكَ بِعِزَّتِكَ أَنْ لايَحْجُبَ عَنْكَ دُعآئي سُوءُ
اى آقاى من ؛ به خاطر عزّتمنديت از تو مىخواهم كه كردار زشتم و رفتار نادرستم مانع تو
عَمَلي وَفِعالي ، وَلاتَفْضَحْني بِخَفِيِّ مَا اطَّلَعْتَ عَلَيْهِ مِنْ سِرّي ،
از اجابت دعايم نشود ، و به كارهاى زشت پنهانى من كه تو بر آن آگاهى دارى مرا رسوا نسازى ؛
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 685
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص٦٨٥