7 - زيارت مولاى ما امام صادق عليه السلام به نقل از عثمان بن سعيد و حسين بن روح قدّس سرّهما
ابوالحسين احمد بن حسين بن رجاء صيداوى ، اين زيارت را از عثمان بن سعيد قدس سره - كه حسين بن روح قدس سره نيز در آن هنگام همراهش بود - نقل مىكند و مىگويد :
هنگامى كه اين دو بزرگوار به زيارت امام صادق عليه السلام آمده بودند ، در كنار باب السلام ايستادند و گفتند :
السَّلامُ عَلَيْكَ يا مَوْلايَ وَابْنَ مَوْلايَ ، وَأَبا مَوالِيَّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ
سلام و رحمت و بركات الهى بر تو اى مولا و فرزند مولاى من و پدر صاحب اختيار و سروران من ؛
وَبَرَكاتُهُ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يا شَهيدَ دارِ الْفَنآءِ ، وَزَعيمَ دارِ الْبَقآءِ ،
سلام بر تو اى آن كه در اين دنيا گواه ما و اعمال ما هستى و در آخرت زعيم و رئيس و مهتر ما مىباشى ؛
إِنَّا خالِصَتُكَ وَمُواليكَ وَنَعْتَرِفُ بِاولاكَ وَاخْراكَ . فَاشْفَعْ لَنا إِلى
ما ، مخلص تو و دوستدار تو هستيم ، به آغاز و پايانت اعتراف مىكنيم ، پس ، نزد شفاعت پذيرت يعنى
مُشَفِّعِكَ اللَّهِ تَعالى رَبِّنا وَرَبِّكَ ، فَما خابَ عَبْدٌ قَصَدَ بِكَ رَبَّهُ
خداى تعالى - كه پرودگار ما و توست - براى ما شفاعت كن . هر بندهاى كه به سبب تو قصد كند پروردگارش را
وَأَتْعَبَ فيكَ قَلْبَهُ ، وَهَجَرَ فيكَ أَهْلَهُ وَصَحْبَهُ ، وَاتَّخَذَكَ وَلِيَّهُ
و قلب خودش را در مورد تو به رنج افكند ، و از خانواده و دوستانش كنارهگيرى و دورى گزيد تا به تو برسد ؛ و تو را ولىّ و سرپرست
وَحَسْبَهُ ، وَالسَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ .
و بسنده براى خودش دانست ؛ هيچگاه زيان نديد . سلام و رحمت و بركات الهى نثارت باد . علّامهء مجلسى رحمه الله مىفرمايد : بعيد نيست كه اين زيارت ، در مورد امام حسين عليه السلام بوده باشد ، و نسخهبرداران اشتباه كرده و آن را به امام صادق عليه السلام نسبت داده باشند . « 1 »
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 100 / 211 .