تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 686

مساهمون:

ص٦٨٦
وَلاتُعاجِلْني بِالْعُقُوبَةِ عَلى ما عَمِلْتُهُ في خَلَواتي مِنْ سُوءِ فِعْلي و بد رفتارى و بد كرداريم در تنهايىها ، وَإِسآئَتي ، وَدَوامِ تَفْريطي وَجَهالَتي ، وَكَثْرَةِ شَهَواتي وَغَفْلَتي . و كوتاهى و نارسائى پيوسته‌ام در عمل ، و نادانى و شهوت‌هاى نفسانى زياد ، و غفلت و بىتوجّهيم باعث شتاب در عقوبت و كيفر تو نشود . وَكُنِ اللَّهُمَّ بِعِزَّتِكَ لي في كُلِّ الْأَحْوالِ رَؤُفاً ، وَعَلَيَّ في جَميعِ بار الها ؛ به خاطر اقتدارت بر من ، در همهء حالات با من مهربانى كن ، و در تمام امورم الْامُورِ عَطُوفاً ، إِلهي وَرَبّي مَنْ لي غَيْرُكَ ، أَسْأَلُهُ كَشْفَ ضُرّي ، مرا مورد عطوفت و خوش‌رفتاريت قرار ده ؛ خداى من ؛ و پروردگارم ؛ من چه كسى جز تو دارم كه از او درخواست كنم كه بيچارگى و وَالنَّظَرَ في أَمْري . إِلهي وَمَوْلايَ أَجْرَيْتَ عَلَيَّ حُكْماً اتَّبَعْتُ گرفتارى مرا بر طرف كند و در امورم نگاهى مهربانانه نمايد ؟ ! خداى من ؛ و مولاى من ؛ حكم و دستورى به من دادى فيهِ هَوى نَفْسي ، وَلَمْ أَحْتَرِسْ فيهِ مِنْ تَزْيينِ عَدُوّي ، فَغَرَّني بِما ولى از هواى نفسم پيروى كردم ، و از فريبكارى دشمنم ( شيطان ) در امان نماندم ؛ در نتيجه ، با أَهْوى وَأَسْعَدَهُ عَلى ذلِكَ الْقَضآءُ فَتَجاوَزْتُ بِما جَرى عَلَيَّ مِنْ خواهش‌هايش مرا فريفت ، و قضا و قدر نيز به او كمك كرد ، و باعث شد نسبت به ذلِكَ بَعْضَ حُدُودِكَ ، وَخالَفْتُ بَعْضَ أَوامِرِكَ . فَلَكَ الْحَمْدُ ( الْحُجَّةُ ) بعضى از حدودت تجاوز كنم ، و با برخى از دستوراتت مخالفت نمايم . پس براى توست عَلَيَّ في جَميعِ ذلِكَ ، وَلا حُجَّةَ لي فيما جَرى عَلَيَّ فيهِ قَضآؤُكَ ، در تمام اين‌ها حجّت بر من ؛ و هيچ حجّتى به نفع من نيست در آنچه بر من از قضا و فرمان تو جارى گشته ؛ وَأَلْزَمَني حُكْمُكَ وَبَلآؤُكَ ، وَقَدْ أَتَيْتُكَ يا إِلهي بَعْدَ تَقْصيري و حكم و آزمايشت مرا ملزم ساخته و رها نمىكند . اينك خداى من ؛ پس از اين همه تقصير و كوتاهى ، وَإِسْرافي عَلى نَفْسي ، مُعْتَذِراً نادِماً مُنْكَسِراً مُسْتَقيلًا مُسْتَغْفِراً و اسراف بر خويش ، نزدت آمده‌ام با حالت عذرخواهى ، پشيمانى ، دل شكسته ، خواهان گذشت و آمرزش تو ، مُنيباً مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً ، لاأَجِدُ مَفَرّاً مِمَّا كانَ مِنّي ، وَلا مَفْزَعاً توبه و بازگشت‌كننده ، اعتراف‌كننده ، و اقراركننده . هيچ راه فرارى از آنچه از من صادر گشته ندارم ، و پناهگاهى