في فيها سَبَّحَ في أَمْعآئِها ، فَبَكَتِ الْجِبالُ عَلَيْهِ تَلَهُّفاً ، وَأَشْفَقَتْ
وارد دهان آن ماهى شد و درون شكم آن ماهى رفت ، به تسبيحگويى تو پرداخت و در اين شرايط ، كوهها غصّهء او را خوردند و به گريه افتادند ؛
عَلَيْهِ الْأَرْضُ تَأَسُّفاً ، فَيُونُسُ في حُوتِهِ كَمُوسى في تابُوتِهِ
و زمين براى او متأسّف شد و برايش دلسوزى كرد . پر واضح است كه حال يونس در شكم ماهى همانند موسى در ميان تابوتش بود ؛
لِأَمْرِكَ طآئِعٌ ، وَلِوَجْهِكَ ساجِدٌ خاضِعٌ ، فَلَمَّا أَحْبَبْتَ أَنْ تَقِيَهُ
هر دو اطاعت دستور تو كردند ، و به خاطر ذات پاكت به سجده و فروتنى پرداختند . در نهايت ، آن گاه كه خواستى او را نگه دارى ، به
أَلْقَيْتَهُ بِشاطِىِ الْبَحْرِ شَلْواً لاتَنْظُرُ عَيْناهُ ، وَلاتَبْطِشُ يَداهُ ،
كنار دريايش افكندى در حالى كه چشمانش ، توان ديدن نداشت ، و دستان و
وَلاتَرْكُضُ رِجْلاهُ ، وَأَنْبَتَّ مِنَّةً مِنْكَ عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطينٍ ،
پاهايش قادر به حركت نبودند ؛ كه در اين هنگام بر او منّت نهادى و درختى از كدو برايش روياندى ،
وَأَجْرَيْتَ لَهُ فُراتاً مِنْ مَعينٍ ، فَلَمَّا اسْتَغْفَرَ وَتابَ خَرَقْتَ لَهُ إِلَى
و آبى گوارا را برايش جارى ساختى . آن گاه كه درخواست آمرزش و بازگشت كرد نيز راهى به سوى
الْجَنَّةِ باباً ، إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ .
بهشت برايش گشودى . در واقع ، تو تنها كسى هستى كه بسيار بخشنده است .
در پايان ، هر يك از چهارده معصوم عليهم السلام را نيز ياد مىكنى و بر يكايك آنان سلام مىدهى . « 1 »
3 - عريضهء استغاثهء ديگرى به امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه
محدّث نورى رحمه الله مىفرمايد : رقعهء استغاثه به امام عصر ارواحنا فداه به نامهاى مختلف روايت شده است ، و در كتابهاى مشهور دعا موجود است ؛ ليكن ، نسخهاى كه من يافتم در آن كتابها نيست ، حتّى در كتاب مزار « بحار الأنوار » نيز نيامده است . در
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 94 / 27 .