يا سَعيدَ بْنَ عُثْمانَ ، وَيا مُحَمَّدَ بْنَ عُثْمانَ ، أَوْصِلا قِصَّتي إِلى
اى سعيد بن عثمان و اى محمّد بن عثمان ؛ از شما دو نفر درخواست مىكنم كه اين جريان و داستان كار مرا به
صاحِبِ الزَّمانِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِ .
حضرت صاحب الزمان - كه دورد خدا بر او نثار باد - برسانيد .
* * * نسخهء روايت ياد شده به اين شكل بود كه گفتم ؛ ليكن ، اگر روايات ديگر و نيز روش ديگر عريضهنويسىها را بنگريم ، درمىيابيم كه صحيح بايد چنين باشد كه هنگام افكندن نامه به آب ، گفته شود : « يا عثمان بن سعيد و يا محمّد بن عثمان . . . » البتّه ، خداوند از واقعيّت آگاه است « 1 » « 2 » يا عُثْمانَ بْنَ سَعيدٍ ، أَوْصِلْ قِصَّتي هذِهِ إِلى صاحِبِ الزَّمانِ .
اى عثمان بن سعيد ؛ اين نامه را كه جريان خود را در آن نوشتهام به امام زمان عليه السلام برسان .
هامش
( 1 ) . نجم الثاقب : 420 .
( 2 ) . مؤلّف مىگويد : شكّى نيست كه در نسخهء روايت ياد شده اشتباه رخ داده است و صحيح همان است كه مرحوم محدّث نورى تصريح فرموده است ؛ زيرا ، نايب اوّل و دوّم امام عليه السلام همان عثمان بن سعيد و محمّد بن عثمان هستند .
اين جانب ، در برخى از كتابها ديدهام كه روايت رقعهء مورد بحث را با كمى تفاوت آوردهاند و در آخرش آمده است كه هنگام به آب انداختن نامه بگو : « يا عثمان بن سعيد ؛ أوصل قصّتي هذه إلى صاحب الزمان عليه السلام . . . » .
در اين جا اين روايت را نيز به طور كامل نقل مىكنيم :
نامهء حاجت ، به محضر مولاىمان امام زمان ارواحنا فداه
تَوَسَّلْتُ إِلَيْكَ يا أَبَا الْقاسِمِ مُحَمَّدَ بْنَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرِ بْنِ
اى ابو القاسم ؛ اى محمّد فرزند حسن فرزند على فرزند محمّد فرزند على فرزند موسى فرزند جعفر فرزند مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبي طالِبٍ ، النَّبَإِ الْعَظيمِ وَالصِّراطِ الْمُسْتَقيمِ ، وَعِصْمَةِ
محمّد فرزند على فرزند حسين فرزند علىّ بن ابى طالب ؛ كه خبر بزرگ ، و راه راست ، و پناه اللّاجينَ ، بِامِّكَ سَيِّدَةِ نِسآءِ الْعالَمينَ وَبابآئِكَ الطَّاهِرينَ ، وَبِامَّهاتِكَ الطَّاهِراتِ ، وَحَقيقَةِ الْإيمانِ ،
پناهجويان است ؛ به واسطهء مادرت فاطمهء زهرا - كه سرور و خانم زنان جهانيان است - و به واسطهء پدران پاكت ، و به واسطهء مادران پاكت ، و اصل و حقيقت ايمان و باور ، وَنُورِ النُّورِ ، وَكِتابٍ مَسْطُورٍ أَنْ تَكُونَ سَفيري إِلَى اللَّهِ فِي الْحاجَةِ .
و روشنىبخش نورها ، و كتاب نگاشتهشده ؛ به تو توسّل مىجويم و از تو درخواست مىكنم كه فرستاده و سفير من به سوى خداوند در مورد خواسته و حاجتم ، باشى .
در پايان ، نام خود و پدرت را نيز بنويس و نامه را در خاك پاكى گل اندود كن ، و آن را در چاه يا آب روان بيفكن ؛ و در اين هنگام رو به قبله بايست و بگو : يا عُثمانَ بنَ سَعيدٍ ، أَوصِل قِصَّتي هذِهِ إِلى صاحِبِ الزَّمانِ . اى عثمان بن سعيد ؛ اين نامه را كه جريان خود را در آن نوشتهام به امام زمان عليه السلام برسان .