تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
الَّذي سَئَلَكَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ سُلَيْمانُ بْنُ داوُودَ عَلَيْهِمَا السَّلامُ ، كه بنده و پيامبرت سليمان فرزند داوود - كه بر هر دو درود باد - تو را خواند إِذْ قالَ « رَبِّ اغْفِرْ لي وَهَبْ لي مُلْكاً لايَنْبَغي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدي هنگامى كه گفت : « بار الها ؛ مرا ببخش و مرا سلطنتى عطا فرما كه پس از من كسى سزاوار آن نباشد إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ » « 1 » ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، وَأَطَعْتَ لَهُ الْخَلْقَ ، كه همانا تو بسيار بخشنده‌اى » ؛ پس دعايش را اجابت نمودى ، و آفريدگان را مطيع او ساختى ، وَحَمَلْتَهُ عَلَى الرّيحِ ، وَعَلَّمْتَهُ مَنْطِقَ الطَّيْرِ ، وَسَخَّرْتَ لَهُ و او را سوار بر باد كردى ، و زبان پرندگان را به او آموختى ، و الشَّياطينَ مِنْ كُلِّ بَنَّآءٍ وَغَوَّاصٍ ، و اخَرينَ مُقَرَّنينَ فِي الْأَصْفادِ ، شياطين - بناكننده و فرو رونده در آب - را مسخّر او ساختى ، و ديگران را در بند و زنجير او كشيدى ؛ هذا عَطاؤُكَ لاعَطآءُ غَيْرِكَ ، وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا قَريبُ . أَنْ اين ، بخشش توست نه بخشش غير تو ؛ و تو به او نزديك بودى ، اى نزديك . ( مىخواهم ) كه تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَهْدِيَ لي قَلْبي ، وَتَجْمَعَ بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و قلبم را برايم هدايت كنى ، و عقلم را برايم متمركز لي لُبّي ، وَتَكْفِيَني هَمّي ، وَتُؤْمِنَ خَوْفي ، وَتَفُكَّ أَسْري ، وَتَشُدَّ گردانى ، و اندوهم را كفايت كنى ، و ترسم را ايمن گردانى ، و از بند اسارتم رها كنى ، و پشتم را محكم أَزْري ، وَتُمْهِلَني وَتُنَفِّسَني ، وَتَسْتَجيبَ دُعآئي ، وَتَسْمَعَ نِدآئي ، گردانى ، و مرا مهلت دهى ، و آسوده خاطر سازى ، و دعايم را اجابت كنى ، و ندايم را بشنوى ، وَلاتَجْعَلَ فِي النَّارِ مَأْوايَ ، وَلَا الدُّنْيا أَكْبَرَ هَمّي ، وَأَنْ تُوَسِّعَ و جايگاهم را در آتش قرار ندهى ، و دنيا را بزرگ‌ترين مقصود من قرار ندهى ، و روزىام را برايم وسعت عَلَىَّ رِزْقي ، وَتُحَسِّنَ خُلْقي ، وَتُعْتِقَ رَقَبَتي مِنَ النَّارِ ، فَإِنَّكَ دهى ، و اخلاقم را نيكو گردانى ، و مرا از آتش آزاد كنى ؛ همانا تو سَيِّدي وَمَوْلايَ وَمُؤَمَّلي . إِلهي وَأَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ الَّذي آقاى من و مولاى من و نهايت آرزوى من هستى . خداى من ؛ از تو مىخواهم پروردگارا ؛ به آن اسمت كه به
هامش
( 1 ) . سورهء ص ، آيهء 35 .