وَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ، وَنَجَّيْتَهُ مِنَ الذَّبْحِ « 1 » ، وَقَرَّبْتَهُ رَحْمَةً مِنْكَ ،
و دعايش را اجابت نمودى ، و او را از قربانىشدن نجات بخشيدى ، و از رحمت و لطف خود وى را مقرّب ساختى ،
وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا قَريبُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ،
و تو به او نزديك بودى ، اى نزديك ؛ ( مىخواهم ) بر محمّد و آل محمّد درود فرستى
وَأَنْ تَفْسَحَ لي في قَبْري ، وَتَحُطَّ عَنّي وِزْري ، وَتَشُدَّ لي أَزْري ،
و قبرم را وسعت دهى و بار سنگين گناه را از من بردارى و پشتم را محكم سازى ،
وَتَغْفِرَ لي ذَنْبي ، وَتَرْزُقَنِي التَّوْبَةَ بِحَطِّ السَّيِّئاتِ ، وَتَضاعُفِ
و گناهم را ببخشى و توبه را روزيم كنى با فرو ريختن زشتىها و بدىها و افزودن خوبىها و
الْحَسَناتِ ، وَكَشْفِ الْبَلِيَّاتِ ، وَرِبْحِ التِّجاراتِ ، وَدَفْعِ مَعَرَّةِ
نيكىها و بر طرف كردن بلاها ، و سود تجارتها ، و دور كردن بدىها و اذيّتهاى
السِّعاياتِ ، إِنَّكَ مُجيبُ الدَّعَواتِ ، وَمُنْزِلُ الْبَرَكاتِ ، وَقاضِى
سخنچينىها ؛ همانا تو اجابتگر دعاها و فرو فرستندهء بركتها ، و برآورندهء
الْحاجاتِ ، وَمُعْطِى الْخَيْراتِ ، وَجَبَّارُ السَّماواتِ . إِلهي وَأَسْئَلُكَ
حاجتها ، و بخشندهء خيرات و خوبىها ، و جبّار و حاكم آسمانهايى . خداى من ؛ از تو مىخواهم
بِما سَأَلَكَ بِهِ ابْنُ خَليلِكَ إِسْماعيلُ عَلَيْهِ السَّلامُ ، الَّذي نَجَّيْتَهُ
به آنچه كه به واسطهء آن از تو خواست فرزند دوستت اسماعيل - كه بر او درود باد - آن كسى كه او را
مِنَ الذَّبْحِ ، وَفَدَيْتَهُ بِذِبْحٍ عَظيمٍ ، وَقَلَّبْتَ لَهُ الْمِشْقَصَ حينَ
( حَتَّى ) از كشتهشدن نجات بخشيدى ، و قربانى بزرگ را از طرف او فديه قرار دادى و براى او كارد را برگرداندى ؛ هنگامى كه
ناجاكَ مُوقِناً بِذَبْحِهِ ، راضِياً بِأَمْرِ والِدِهِ ، فَاسْتَجَبْتَ لَهُ دُعآءَهُ ،
با تو مناجات كرد در حالى كه يقين به كشته شدن خود داشت و راضى به امر پدرش بود ؛ پس دعايش را براى او اجابت نمودى
وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا قَريبُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ ،
و تو به او نزديك بودى ، اى نزديك ؛ ( مىخواهم ) بر محمّد و آل محمّد درود فرستى
وَأَنْ تُنْجِيَني مِنْ كُلِّ سُوءٍ وَبَلِيَّةٍ ، وَتَصْرِفَ عَنّي كُلَّ ظُلْمَةٍ
و مرا از هر بدى و بلايى نجات دهى و هر تاريكى شديد را از من باز گردانى
هامش
( 1 ) . الذَّبح - به فتح ذال - : يعنى كشتهشدن ، و به كسر ذال : يعنى چيزى كه كشته مىشود .