تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 212

مساهمون:

ص٢١٢
بي حُسَّادي ، وَتَكْفِيَنيهِمْ بِكِفايَتِكَ ، وَتَتَوَلّاني بِوِلايَتِكَ ، وَتَهْدِيَ رها گردانى ، و به كفايت خود مرا از آنان كفايت كنى ، و به ولايت خود مرا سرپرستى نمايى ، قَلْبي بِهُداكَ ، وَتُؤَيِّدَني بِتَقْواكَ ، وَتُبَصِّرَني ( وَتَنْصُرَني ) بِما فيهِ رِضاكَ ، و قلبم را به هدايت خود هدايت سازى ، و به تقواى خود مرا نيرو بخشى ، و مرا در آنچه رضاى توست بينا و آگاه گردانى ، وَتُغْنِيَني بِغِناكَ يا حَليمُ . إِلهي وَأَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذي دَعاكَ بِهِ و به بىنيازى خود مرا بىنياز سازى ، اى بردبار ؛ خداى من ؛ از تو مىخواهم به واسطهء آن اسمت كه به آن اسم ، عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ وَخَليلُكَ إِبْراهيمُ عَلَيْهِ السَّلامُ ، حينَ أَرادَ نُمْرُودُ بنده و پيامبر و دوستت حضرت ابراهيم - كه بر او درود باد - تو را خواند ، هنگامى كه نمرود إِلْقآئَهُ فِي النَّارِ ، فَجَعَلْتَ لَهُ النَّارَ بَرْداً وَسَلاماً ، وَاسْتَجَبْتَ لَهُ خواست او را در آتش بيندازد ؛ پس ، آتش را بر او سرد و سلامت قرار دادى ، و دُعآءَهُ ، وَكُنْتَ مِنْهُ قَريباً يا قَريبُ ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ دعايش را اجابت كردى ، و تو به او نزديك بودى اى نزديك ، ( مىخواهم ) كه بر محمّد و آل مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تُبَرِّدَ عَنّي حَرَّ نارِكَ ، وَتُطْفِئَ عَنّي لَهيبَها ، وَتَكْفِيَني محمّد درود فرستى ، و حرارت آتشت را بر من سرد گردانى ، و شعلهء آن را از من خاموش كنى حَرَّها ، وَتَجْعَلَ نآئِرَةَ أَعْدآئي في شِعارِهِمْ وَدِثارِهِمْ ، وَتَرُدَّ و از حرارتش مرا كفايت كنى ، و آتش فتنه‌انگيز دشمنانم را در لباس‌هاى زير و روىشان ( ظاهر و باطن ايشان ) قرار دهى ، كَيْدَهُمْ في نُحوُرِهِمْ ، وَتُبارِكَ لي فيما أَعْطَيْتَنيهِ ، كَما بارَكْتَ و نيرنگ‌شان را به خودشان باز گردانى ، و در آنچه به من عطا فرمودى بركت دهى ؛ همچنان كه بركت دادى عَلَيْهِ وَعَلى الِهِ ، إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ الْحَميدُ الْمَجيدُ . إِلهي بر او و بر دودمانش ؛ همانا تو بسيار بخشنده ، ستوده شده و باشكوه و عظمتى . خداى من ؛ وَأَسئَلُكَ بِالْاسْمِ الَّذي دَعاكَ بِهِ إِسْماعيلُ عَلَيْهِ السَّلامُ ، فَجَعَلْتَهُ از تو مىخواهم به آن نامى كه به واسطهء آن ، اسماعيل - كه بر او درود باد - تو را خواند ؛ پس او را نَبِيّاً وَرَسُولًا ، وَجَعَلْتَ لَهُ حَرَمَكَ مَنْسَكاً وَمَسْكَناً وَمَأْوىً ، پيامبر و رسول قرار دادى ، و حرمت را برايش محلّ عبادت و منزلگاه و پناهگاه قرار دادى ،