تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 152

مساهمون:

ص١٥٢
بَدِّدْهُمْ ، وَبَدِّدْ أَعْوانَهُمْ ، وَافْلُلْ أَعْضادَهُمْ ، وَاهْزِمْ جُنُودَهُمْ ، خودشان و كمك كارشان را پراكنده و درمانده ساز ، و هم‌دستانشان را شكست بده ، و سپاهيان‌شان را فرارى بده ، وَافْلُلْ حَدَّهُمْ ، وَاجْتَثَّ سَنامَهُمْ ، وَأَضْعِفْ عَزآئِمَهُمْ . أَللَّهُمَّ و تيزى شمشيرهاشان را بشكن ، و سران آن‌ها را ريشه‌كن ساز ، و اراده‌هاى قوى آن‌ها را ناتوان ساز . خدايا ؛ لطف كن و امْنَحْنا أَكْتافَهُمْ ، وَمَلِّكْنا أَكْنافَهُمْ ، وَبَدِّلْهُمْ بِالنِّعَمِ النِّقَمَ ، وَبَدِّلْنا آنان را اسير ما گردان ، و سرزمين‌هايشان را به تصرّف ما درآور ؛ و نعمت‌هاىشان را به بدبختىها تبديل كن ؛ و به جاى ترس مِنْ مُحاذَرَتِهِمْ وَبَغْيِهِمُ السَّلامَةَ ، وَاغْنِمْناهُمْ أَكْمَلَ الْمَغْنَمِ . أَللَّهُمَّ ما از آن‌ها و ستم‌شان ، سلامت و راحتى را جايگزين فرما ؛ و كامل‌ترين بهره‌ها و غنيمت‌هاى جنگى را از آنان به ما برسان . خدايا ؛ لاتَرُدَّ عَنْهُمْ بَأْسَكَ الَّذي إِذا حَلَّ بِقَوْمٍ فَسآءَ صَباحُ الْمُنْذَرينَ . « 1 » سختى و عذابت را از آنان بر مگير ؛ همان عذابى كه به هر گروهى برسد ، بدبختِ بدروزگار مىشوند .

5 - قنوت حضرت امام جواد عليه السلام

أَللَّهُمَّ مَنآئِحُكَ مُتَتابِعَةٌ ، وَأَياديكَ مُتَوالِيَةٌ ، وَنِعَمُكَ سابِغَةٌ ، خدايا ؛ بخشش‌هاى خاصّ تو ، پىدرپى است ، خوبىهايت يكى پس از ديگرى مىرسد ؛ نعمت‌هايت فراگير و فراوان است ؛ وَشُكْرُنا قَصيرٌ ، وَحَمْدُنا يَسيرٌ ، وَأَنْتَ بِالتَّعَطُّفِ عَلى مَنِ اعْتَرَفَ سپاسگزارى ما نارسا و اندك ، و ستايش ما نسبت به تو بسيار ناچيز است ؛ و تو ، سزاوارى كه اگر كسى اعتراف ( به بدىهايش ) كرد ، جَديرٌ . أَللَّهُمَّ وَقَدْ غُصَّ أَهْلُ الْحَقِّ بِالرّيقِ ، وَارْتَبَكَ أَهْلُ الصِّدْقِ به او مهربانى كنى . خدايا ؛ به راستى كه اهل حقّ آب دهان از گلوىشان ( به خاطر شدّت ناراحتى ) پايين نمىرود ؛ و راستگويان ، فِي الْمَضيقِ ، وَأَنْتَ اللَّهُمَّ بِعِبادِكَ وَذَوِي الرَّغْبَةِ إِلَيْكَ شَفيقٌ ، به شدّت گرفتارند و در تنگنا قرار دارند ؛ و تو - خداوندا - نسبت به بندگان و مشتاقانت مهربان و دلسوزى ؛ و به حقيقت نسبت به وَبِإِجابَةِ دُعآئِهِمْ وَتَعْجيلِ الْفَرَجِ عَنْهُمْ حَقيقٌ . أَللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلى پاسخ دادن به درخواست‌شان و شتاب كردن در گشايش كارشان شايسته و سزاوارى . خدايا ؛ بر
هامش
( 1 ) . مهج الدعوات : 79 ، البلد الأمين : 654 .