حَرَكاتِ الْقُلُوبِ ، وَمُطالِعُ مَسَرَّاتِ السَّرآئِرِ مِنْ غَيْرِ تَكَلُّفٍ وَلا
و در كمين حركتهاى قلب آدم ( به اين سو و آن سو ) هستى ؛ و بدون هيچ زحمتى و مشقّتى از پنهان كارىهاى درونها ،
تَعَسُّفٍ ، وَقَدْ تَرَى اللَّهُمَّ ما لَيْسَ عَنْكَ بِمُنْطَوىٍ ، وَلكِنَّ حِلْمَكَ
اطّلاع دارى . خدايا ؛ به خوبى آن چه را كه از تو پيچيده نشده است مىبينى ؛ ليكن حلم و بردبارى تو
آمَنَ أَهْلَهُ عَلَيْهِ جُرْئَةً وَتَمَرُّداً وَعُتُوّاً وَعِناداً ، وَما يُعايِنُهُ أَوْلِيآؤُكَ
ايمنى بخشيده به افرادى كه چنين بد كردارىهايى دارند ، و باعث شده بيشتر جرأت و سرپيچى و لجبازى و دشمنى با تو كنند ؛ و مىبينى
مِنْ تَعْفِيَةِ اثارِ الْحَقِّ ، وَدُرُوسِ مَعالِمِهِ ، وَتَزَيُّدِ الْفَواحِشِ ،
رنجهايى را كه اولياى تو مىكشند به خاطر نابودى آثار حق و ناپديد گشتن نشانههاى آن ، و افزايش يافتن فحشا و كارهاى زشت ،
وَاسْتِمْرارِ أَهْلِها عَلَيْها ، وَظُهُورِ الْباطِلِ وَعُمُومِ التَّغاشُمِ ،
و ادامهدادن بدكاران بر زشتىهاى خود ، و آشكار شدن باطل و نادرستى ، و ظلم و ستم همگانى ،
وَالتَّراضي بِذلِكَ فِي الْمُعامِلاتِ وَالْمُتَصَرَّفاتِ مُذْ جَرَتْ بِهِ
و راضى شدن طرفين به ظلم و ستم در معاملات و كارها كه عادات به آن جارى گشته است
الْعاداتُ ، وَصارَ كَالْمَفْرُوضاتِ وَالْمَسْنُوناتِ . أَللَّهُمَّ فَبادِرْنا مِنْكَ
و همانند واجبات و مستحبّات شده است . خداوندا ؛ به سرعت ، ما را درياب
بِالْعَوْنِ الَّذي مَنْ أَعَنْتَهُ بِهِ فازَ ، وَمَنْ أَيَّدْتَهُ لَمْ يَخَفْ لَمْزَ لَمَّازٍ ،
به امدادى كه هر كس را با آن مدد رسانى رستگار شود ، و هر كس را موفّق گردانى ديگر از عيبجويى هيچ كس نمىترسد ،
وَخُذِ الظَّالِمَ أَخْذاً عَنيفاً ، وَلاتَكُنْ لَهُ راحِماً وَلا بِهِ رَؤُوفاً . أَللَّهُمَّ
ستمگر را به شدّت گرفتار كن ، و هيچ رحم و مهربانى نيز در حقّش روا مدار . خدايا ؛
اللَّهُمَّ اللَّهُمَّ بادِرْهُمْ . أَللَّهُمَّ عاجِلْهُمْ . أَللَّهُمَّ لاتُمْهِلْهُمْ . أَللَّهُمَّ
خدايا ؛ خدايا ؛ شتاب كن . خدايا ؛ ( در مورد آنها ) عجله كن ؛ خدايا ؛ مهلتشان مده . خدايا ؛ آنها
غادِرْهُمْ بُكْرَةً وَهَجيرَةً وَسُحْرَةً وَبَياتاً وَهُمْ نآئِمُونَ ، وَضُحىً
را بامدادان و در وسط روز و در سحرها و شب هنگام كه در خواب هستند و هنگام روز كه سرگرماند و مشغولند گرفتارشان كن ؛
وَهُمْ يَلْعَبُونَ ، وَمَكْراً وَهُمْ يَمْكُرُونَ ، وَفُجْأَةً وَهُمْ امِنُونَ . أَللَّهُمَّ
و فريبشان بده ، و وقتى حيله مىكنند ، بر آنها مكر كن ؛ و هنگامى كه خود را در آرامش مىبينند ، ناگهان گرفتارشان ساز . خدايا ؛
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 151
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص١٥١