بد ، نيكوكار و تبهكار ، مؤمن و كافر به وسيله امتحان ، آشكار و معلوم گردد .
كافران عقيده به رستاخيز بزرگ جهان را خيال و سحر مى دانند و مهلت و تأخير عذاب را دليل بر صحت كفر خويش مى شمارند . 132 تا 134
نبايد كفر كافران و اعتراض و اشكال تراشى آنها مانع بيان احكام شرع و تبليغ دين گردد . 134 تا 136
اگر مدعى هستند اين قرآن از تراوش افكار بشر است بگو ده سورهء مانند آن را بياورند و اگر نتوانستند ، پس بدانيد كه ادعاى ايشان گزاف بوده است . 136 تا 137
هركس هدف او از كوشش و كار ، لذت و آسايش اين زندگى باشد ، به مقصد خويش مى رسد ولى در آخرت جز جهنم چيزى ندارد . 137 تا 139
شاهراه سعادت و خوشبختى ، قرآن و توحيد است . منكران در روز حساب ، محاكمه و سپس گرفتار مى شوند . 139 تا 143
ميان مؤمن و كافر همان تفاوت است كه ميان بينا و كور و شنوا و كر . 143 تا 144
بيان سرگذشت نوح پيغمبر ( ع ) و گفتگوى او با قومش . 145 تا 152
آيا كافران مى گويند : اين داستانها ساختگى و افسانه است ؟ 152 تا 153
نوح به فرمان خداوند ، كشتى ساخت ، كافران او را مسخره مى كردند ولى نوح با جدّيت تمام به عمل خود ادامه مى داد . 153 تا 155
چون فرمان خداوند صادر شد ، آب همه جا را فراگرفت . نوح ( از هر موجود زنده اى يك جفت را برداشت ) و با پيروان خود به كشتى سوار شدند . 155 تا 157
پسر نوح از سوار شدن كشتى امتناع ورزيد و نصيحت پدر خود را رد كرد . 157 تا 159
به فرمان پروردگار آبها فرونشست و كشتى بر سر تپّه اى به نام كوه « جودى » توقف نمود . نظريه و اختلاف علما درباره طوفان نوح . 159 تا 160
گله نوح پيغمبر و تأسف او از كفر و غرق شدن پسرش و جواب پروردگار و عذرخواهى حضرت نوح . 160 تا 163
تفسير كابلى (فارسى) — صفحة فهرست 8
مساهمون: محمود حسن ديوبندى
صفهرست ٨