تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 668

قالَ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ صابِراً وَ لا أَعْصِي لَكَ أَمْراً ( 69 ) گفت : خواهى يافت مرا اگر خواهد خدا صبركننده ؛ و نافرمانى نكنم ترا در هيچ امر ! تفسير : موسى ( ع ) در حين وعده دادن - غالبا « 1 » - تصوّر كرده نمى توانست « 2 » كه از نزد همچو بندهء مقرّب و مقبول ، چنين حركتى به مشاهده مى رسد ، كه نه تنها علنا خلاف شريعت خود او ، بلكه مخالف شرايع و اخلاق عامّه نيز باشد ! خوب شد كه « انشاء اللّه » گفته بود ؛ ورنه ، خلاف‌ورزى يك وعدهء قطعى هرگز شايان شأن پيغمبر اولو العزم نبود . قالَ فَإِنِ اتَّبَعْتَنِي فَلا تَسْئَلْنِي عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْراً ( 70 ) گفت : اگر رفاقت ( پيروى ) من مى كنى ، پس سؤال مكن از من از هيچ‌چيز ؛ تا آنكه خود آغاز كنم براى تو از آن ذكرى ! تفسير : اگر چيزى ظاهرا خلاف به نظر آيد ، فورا از من مپرس ؛ تا خودم آن را بيان نكنم ! فَانْطَلَقا حَتَّى إِذا رَكِبا فِي السَّفِينَةِ خَرَقَها پس هردو رفتند ؛ تا وقتى كه سوار شدند در كشتى ، پاره كرد آن را ؛