محدود بود امّا ، حضرت پيغمبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - مفاد ميت را صرف نظر نموده اظهار رحمت عام نبوت و مفاد احياء را در نظر داشت ، عاقبت وحى صريح فرود آمد كه
« وَ لا تُصَلِّ عَلى أَحَدٍ مِنْهُمْ ماتَ أَبَداً وَ لا تَقُمْ عَلى قَبْرِهِ »
و پيغمبر از خواندن نماز بر جنازهء منافق و اشتراك در اهتمام دفن و كفن آن ممنوع قرار داده شد زيرا ، احتمال داشت كه اين كار بر حوصلهء منافقان مىفزود و دل مسلمانان را مىشكست ، پس از آن حضرت پيغمبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - بر هيچ منافقى نماز جنازه نخواند .
«
فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلافَ رَسُولِ اللَّهِ وَ كَرِهُوا أَنْ يُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
شادمان شدند بازماندگان به نشستن خويش بر خلاف پيغامبر خدا ؛ و ناپسند داشتند كه جهاد كنند به اموال خويش و به جانهاى خويش در راه خدا ؛
تفسير : اين آيت دربارهء آن منافقان است كه در غزوهء تبوك انباز نشدند يعنى خاصّ منافقاناند كه به عيبها و زشتىها شاد مىشوند و حسنات را بد مىدارند و از آن دور مىگريزند چنان كه بيشتر نكوكاران را مورد طعن و استهزاء قرار مىدهند از استغفار پيغمبر دربارهء چنين مردم چه منفعتى مىرسد ؛ اينجاست كه ميان گنهكار و بد عقيده فرق مىشود هيچ گناهى نيست كه به آمرزش خواهى پيغمبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - بخشوده نشود
« وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً »
( نساء 9 ) امّا ، به كسى عقيدهاش فاسد است هفتاد بار استغفار پيغمبر نيز سودى نمىبخشد .
وَ قالُوا لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ
و گفتند : بيرون مرويد در گرما !
تفسير : اين سخنان را منافقان با يكديگر مىگفتند يا به بعضى مسلمانان تا در همّت آنها فتورى