تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 594

پديد آيد . قُلْ نارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَوْ كانُوا يَفْقَهُونَ ( 81 ) بگو : آتش دوزخ سخت‌تر است در گرما ! اگر در مىيافتند ( چنين نمىكردند ) . تفسير : چه مىدانستند كه خويش را از اين گرمى نجات مىدهند و بسوى آن گرمى مىشتابند كه به مراتب شديدتر است و به آن شبيه است كه كسى از حرارت آفتاب بگريزد و به آتش پناه برد ، در حديث است كه آتش آخرت نسبت به آتش اين جهان شصت و نه مرتبه تيزتر است نعوذ باللّه منها . فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 82 ) پس بايد بخندند اندك ، و بگريند بسيار ؛ جزاى آنچه ( بودند كه ) مىكردند . تفسير : روزى چند به كردار خويش شاد باشيد و بخنديد در پاداش آن هميشه خواهيد گريست . فَإِنْ رَجَعَكَ اللَّهُ إِلى طائِفَةٍ مِنْهُمْ پس اگر باز آرد ترا خدا بسوى گروهى از ايشان ؛ تفسير : از آن حضرت - صلّى اللّه عليه و سلّم - در تبوك تشريف داشت و منافقين در مدينه بودند شايد پيش از مراجعت پيغمبر - صلّى اللّه عليه و سلّم - بعض منافقين مرده باشند بنابرآن ، « إِلى طائِفَةٍ مِنْهُمْ » گفته شد . فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ پس دستورى طلبند از تو براى بيرون آمدن ، پس بگو : هرگز بيرون نخواهيد آمد همراه من