وَ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ لا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً
و بپرستيد خدا را ، و انباز مگردانيد با او چيزى را ؛
تفسير : بر خداى متعال يقين داشته باشيد ، و به اميد ثواب آخرت عبادت كنيد ، و كارهاى شايسته نمائيد . عطاى مال به تبختر و ريا شرك است ؛ اما كمتر .
وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ بِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ الْجارِ ذِي الْقُرْبى وَ الْجارِ الْجُنُبِ وَ الصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ وَ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ مُخْتالًا فَخُوراً
( 36 )
و به پدر و مادر نيكوكارى كنيد ، و به خويشاوندان ؛ و به يتيمان ، و به نيازمندان ؛ و به همسايهء قريب ، و به همسايه بيگانه ؛ و به همنشين نزديك ، و مسافر ؛ و آنچه مالك آن شد دستهاى شما ؛ يعنى كنيز و غلام ؛ هر آئينه خدا دوست نمىدارد كسى را كه باشد متكبّر خودستا .
تفسير : خدا ( ج ) حقوق يتيمان ، زنان ، وارثان ، زن و شوهر را بيان ؛ و حسن معامله را به آنان توضيح نموده ، ارشاد مىكند كه حقّ هر كدام را على قدر مراتبهم ، بر وفق قرابت و احتياجشان ادا كنيد ؛ حقّ خدا ( ج ) بر همه مقدّم است ؛ باز حقّ پدر و مادر است ؛ باز خويشاوندان و نيازمندان .
مراد از همسايهء قريب و غيرقريب ، قرب و بعد نسبى ، يا قرب و بعد مكانى است ؛ در صورت اوّل ، مطلب آن است كه همسايهء خويشاوند نسبت به همسايهء بيگانه بيشتر حق دارد ؛ و در