تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 445

مساهمون:

ص٤٤٥
رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ
اى پروردگار ما و بده ما را آنچه وعده كرده‌اى ما را به واسطهء پيغمبران خود ؛ و رسوا مكن ما را روز قيامت ؛ تفسير : وعده‌هايى را كه بر زبان پيغمبران خويش بعد از تصديق آنها فرموده‌اى ( مثلا در اين جهان آخر كار غلبه يافتن بر اعداء اللّه ، و در آن جهان سرفراز گرديدن به نعمت جنّت و رضوان ) ما را از آن وعده‌ها چنان بهره‌اندوز گردان ، كه روز قيامت ، كمترين فضيحتى نيز به ما عايد نگردد .
إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
( 194 ) هر آئينه تو خلاف نمىكنى وعده را ؛ تفسير : وعده‌هاى الهى ( ج ) را هرگز احتمال خلاف نيست . احتمال دارد ما گناهى كنيم كه نتوانيم از وعدهء خدا ( ج ) مستفيد شويم ؛ بنابرآن ، دعاى ما اين است كه ما را به اعمالى توفيق استقامت عطاء فرمائى كه براى تمتّع از آن وعده‌ها ضرورت دارد .
فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ
( پس ) قبول كرد دعايشان را پروردگارشان ؛ هر آئينه من ضايع نمىگردانم عمل هيچ عمل‌كننده را از شما ، از مرد يا زن ؛ بعض شما از بعضى است ؛