مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها
از زير آن جويها ؛ هميشه باشند در آن ؛
تفسير : اكنون اين عيش و نشاط ابدى را با آن لذائذ و رونق موقتى مقابله كنيد كه كدام برتر است ؟
نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
مهمانيى است از نزد خدا ؛
تفسير : بدان سبب مهمانى خوانده شد كه مهمان در خوردن و نوشيدن انديشه نمىداشته باشد ؛ به عزّت و آسايش مىنشيند ، و هر چيز بدون زحمت به او مهيّا مىباشد « 1 » .
وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ ( 198 ) وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خاشِعِينَ لِلَّهِ لا يَشْتَرُونَ بِآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ
و آنچه نزد خداست ، بهتر است نيكوكاران را ؛ و هر آئينه از اهل كتاب كسانى هستند كه ايمان مىآورند به خدا ، و آنچه فرو فرستاده شده به شما ، و آنچه فرو فرستاده شده به ايشان ؛ عاجزى كنندگاناند براى خدا ؛ نمىستانند به آيات خدا بهاى اندك ؛ آن گروه ، ايشانراست مزد ايشان نزد پروردگار ايشان .
هامش
( 1 ) . همه چيز . . . براى او . . .