لَيْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ آناءَ اللَّيْلِ وَ هُمْ يَسْجُدُونَ ( 113 ) يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ أُولئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ
( 114 )
همه برابر نيستند ؛ از اهل كتاب گروهى است ايستاده به راه راست ؛ مىخوانند آيتهاى خدا را اوقات شب ؛ و ايشان سجده مىكنند .
ايمان دارند به خدا و روز قيامت ؛ و امر مىكنند به كار پسنديده ؛ و نهى مىكنند از ناپسنديده ؛ و مىشتابند در نيكىها ؛ و آن گروه از شايستگاناند .
تفسير : همه اهل كتاب را حال يكسان نيست . در اين مردم بد ، بعضى نيكان ؛ و در اين تيره بختان مسخ شده ، چند روح سعيد نيز وجود دارد كه از جانب خدا ( ج ) توفيق حق يافته به اسلام مشرف شدهاند ، و چنان به جادّهء حق مستقيماند . كه هيچ نيرويى نمىتواند آن را تكان دهد . آنها در ظلمات شب از خواب نوشين برخاسته ، بستر نرم را مىگذارند ، و به پيشگاه خداى خويش مىايستند ، و به حضور مالك خود خضوع و تذلّل نموده ، به زمين نياز سر مىنهند . هنگام نماز ، كلام مقدّس او را مىخوانند ؛
به خدا ( ج ) و روز رستاخيز بدرستى ايمان داشته ، به توحيد خالصتر زبان و معترف مىباشند ؛ از قيامت مىترسند ، و چون به كار نيك دعوت شوند ، به