وَ أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ
( 57 )
و امّا ، كسانىكه ايمان آوردهاند ، و كردند كارهاى شايسته پس پوره مىدهد خدا ايشان را ثواب ايشان ؛ و اللّه دوست نمىدارد ستمكاران را .
تفسير : پادشاه به مردم حكم داد تا مسيح را گرفته صليب نمايند « 1 » ؛ و چندانش عبرت انگيز مجازات دهند كه مردم ديگر از متابعت وى بازآيند ! ابن كثير گويد : فبعث فى طلبه من يأخذه و يصلبهء و ينكل به ( كسى را به طلب وى گماشت تا گرفته صليبش نمايد و عذابش كند ) .
خدا در اثر اين اقدام ، مسيح را مطمئن گردانيد كه ارادات و ترتيبات اين تيرهبختان را به خاك برابر مىكنم ! اينها در پى قتل تواند و نمىخواهند آنچه در خلقت و بعثت تو مطلوب است انجام يابد ؛ در اين امر از نعمت عظيم الهى ( ج ) قدرناشناسى مىكنند ؛ امّا من نعمت خويش از آنان باز مىستانم ! عمر تو مقدّر است ؛ مقصد بزرگى را كه به آن تعلّق دارد ، به انجام مىرسانم ؛ ترا چنان به صحّت و سلامت برم كه سر مويى از تو كم نتوانند « 2 » ! به جاى آنكه ترا آنان برند ، خدا ( ج ) ترا به پناه خويش مىبرد ؛ مىخواهند ترا به صليب بالا كشند ، خدا ( ج ) ترا به آسمان بلند مىكند ؛ مىخواهند ترا مجازات دهند كه مايهء عبرت و افتضاح شود و مردم ترا در پى نروند ؛ امّا ، خدا ( ج ) نمىگذارد كه دست ناپاك آنها به دامن تو رسد ؛ خدا ترا از ميان اين جمعيّت آلوده و ناپاك به طهارت و پاكى برمىدارد ؛ به جاى آنكه تو بىعزّت شوى ، و مردم ترسيده از تو پيروى نكنند ، كسانى را كه مطابق حكم الهى ( ج ) به صورت صحيح از تو پيروى مىكنند ، تا نزديك حشر بر منكران تو فيروز و چيره مىسازد ، تا آنگاه كه منكران تو ، يهود ، و باوركنندگان تو ، مسلمانان و نصارى ، در اين جهاناند ، باوركنندگان بر منكران تو غالب مىباشند ؛ وقتى فرا مىرسد كه تو و موافقان و مخالفان تو همه به حكم من مراجعه مىكنيد ؛ من منازعات شما را به طور قطعى فيصله مىكنم ؛ و اين همه منازعات حلّ و فصل مىپذيرد ؛
و هنگام اين فيصله ، چنان كه از آيهء
« فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَأُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً فِي الدُّنْيا »
برمىآيد ، معلوم است كه مثال آن پيش از وقوع آخرت اجر كامل مىباشد ، و بنياد ظالمان منهدم مىگردد .
هامش
( 1 ) . مصلوب گردانند ؛ به صليب بكشند ؛
( 2 ) . نتوانند سر مويى از تو كم كنند !