فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسى مِنْهُمُ الْكُفْرَ
پس هرگاه دانست عيسى از بنى اسرائيل كفر را ؛
تفسير : يعنى آنها دين مرا نمىپذيرند و بر ايذا و زحمت متوجّه خواهند بود .
قالَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ
گفت : كيست مددكاران من در راه خدا ؟
تفسير : به من يارى دهند و در ترويج دين الهى ( ج ) معاونت نمايند .
قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ
گفت حواريّون : مائيم مددگاران ( راه ) خدا ؛
تفسير : نصرت الهى ( ج ) اين است كه به دين و آئين و پيغمبران او نصرت داده شود ؛ چنان كه انصار مدينه به حضرت پيغمبر و دين حق مدد نمودند .
آمَنَّا بِاللَّهِ وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ
( 52 )
ايمان آورديم به اللّه ، و گواه باش كه ما فرمانبرداريم .
تفسير : حواريان كه بودند و اين لقب چگونه بر آنان نهاده شد ؟ - علماء را در اينباره اقوال مختلف است ؛ قول مشهور آن است : اوّل دو نفرى كه به عيسى ( ع ) متابعت كردند ، گازر بودند ، و به مناسبت شستن جامه آنها را « حوارى » مىگفتند ؛ عيسى به آنها گفت : لباس چه مىشوئيد ؟ من به شما طريق شستن دلها را مىآموزم ! حواريّون به وى پيوستند ؛ و ساير رفقاى عيسى نيز بدين مناسبت به حوارى شهرت يافتند .