وَ مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصابَها وابِلٌ / فَآتَتْ أُكُلَها ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
( 265 )
و مثال آنان كه خرج مىكنند مالهايشان را براى طلب رضاى خدا ، و براى ثبات و يقين كه صادر شده از نفسهايشان چنان است مانند باغى در يك بلندى ؛ كه رسيد به آن باران سخت ؛ پس آورد ميوههاى خود را دو چندان ؛ پس اگر نمىرسيد آن را باران عظيم ، پس كافيست به او باران ضعيف ( شبنم ) ؛ و خدا به آنچه مىكنيد نيك بيناست .
تفسير : مراد از باران شديد خرج مال بسيار ، و از شبنم خرج مال اندك است . تثبيت دلها آن است كه قلوب خويشتن را براى تحصيل ثواب استوار نمايند ، يعنى متقّن باشند كه ضرور « 1 » به ثواب خيرات برخوردار مىشوند « 2 » . اگر نيّت پاك است ، به صرف مال بسيار ، به ثواب زياد نائل مىگردند ؛ و خيرات اندك نيز نفع دارد ، و چنان است كه بر فراز زمين خالص و بلند ، باغى باشد در آن هر چه باران بيشتر ببارد ، باغ بيشتر مستفيد ؛ مىشود و اگر نيّت درست نيست ، هر قدر مال بيشتر خرج شود ، زيان بيشتر رسد ؛ كه به مصرف مال بسيار ، ريا و خودنمايى
هامش
( 1 ) . حتما ، قطعا ، ضرورتا
( 2 ) . از ثواب . . . برخوردار مىشوند .