كن تا با وى اتّفاق كرده و در راه خدا ( ج ) جهاد نمائيم .
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
( 247 )
و گفت به آنها پيغمبرشان : هر آئينه خدا به تحقيق مقرّر كرده بر شما طالوت را پادشاه ؛ گفتند : چگونه باشد او را پادشاهى بر ما ؟ حال آنكه ما سزاوارتريم به پادشاهى از وى ! و داده نشده او را فراخى از مال ؛ پيغمبر گفت : هر آئينه خدا پسنديد او را بر شما ، و افزود او را فراخى در علم و جسم ؛ و اللّه مىدهد ملك خود را هر كه را خواهد ، و اللّه فراخ فضل ، بسيار داناست .