وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 244 ) مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
( 245 )
و جنگ كنيد در راه خدا ، و بدانيد كه هر آئينه خدا نيك شنوا ، داناست ؛ كيست آنكه قرض دهد اللّه را قرض نيكو ، پس دو چند مىگرداند آن را براى او به مراتب بسيار ؛ و خدا مىبندد و مىگشايد ؛ و به سوى او بازگردانيده مىشويد .
تفسير : چون روشن شد كه حيات و دارائى شما همه در قدرت خداى متعال است ؛ بر شماست كه در راه خدا ( ج ) و در راه دين با كافران بجنگيد ! آگاه باشيد خدا ( ج ) سخنان مردم بهانهجو را مىشنود ، و بر نيّات و ارادهء آنان آگاه است .
در راه خدا ( ج ) آنچه داريد بذل كنيد ؛ از بينوائى و تهيدستى ميانديشيد ؛ گشايش و تنگى همه در اختيار خدا ( ج ) است ، و همه به سوى او بازمىگرديد . « قرض حسنه » آن است كه قرض دهند و تقاضا نكنند ، « 1 » و به قرضدار منّت نگذارند ، و عوض نستانند ، و مديون را حقير نشمارند . اينجا ، « به خدا ( ج ) قرض حسنه دادن » در جهاد مصرف نمودن ، و به محتاجان و بىنوايان صدقه دادن است .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى
آيا نديدى به سوى جماعتى از بنى اسرائيل بعد از موسى ؛
هامش
( 1 ) . مطالبه نكنند ،