خاشعة : خشوع : تذلل و تواضع . ضد آن تكبر است خاشعه : متواضع ، ذليل ، مطيع .
حافرة : حفر : كندن . حفره : گودال . در مجمع فرموده : عرب به اول شىء و ابتداء كار حافره گويد پس حافره به معنى حالت اول است « رجع على حافرته » يعنى به راهى كه آمده بود برگشت منظور از آن در آيه زندگى اول است .
نخرة : نخر ( بر وزن فرس ) : پوسيدن و متلاشى شدن . « نخر العظم : بلى و تفتّت » ناخر و نخر ( بفتح نون و كسر خاء ) : پوسيده . نخرة جمع نخر است .
كرة : كرّة : رجوع و برگشتن . « خاسرة » : زيانبار .
زجرة : زجر : راندن با صدا . « الزجر : طرد بصوت » در مطلق راندن و صدا نيز به كار مىرود ، آن را منع و نهى نيز معنى كردهاند ، مراد از آن در آيه صيحه است و يا حركت دادن .
ساهرة : سهر ( بر وزن شرف ) : شب زنده دارى . « سهر الرجل : لم ينم ليلا » ساهره : روى زمين و بيابان . عرب ، بيابان را ساهره گويند كه شخص در آن از ترس بيدار مىماند .
واد : وادى : سيلگاه . دره طبرسى دامنه كوه فرموده است ، اصل آن به معنى جريان آب است .
طوى : نام واديى است كه در آن به موسى وحى آمد ، فقط دو بار در قرآن مجيد آمده است : طه / 12 ، نازعات / 16 .
يسعى : سعى : تند رفتن . بطور استعاره به جديت در كار سعى گفته مىشود مراد از آيه همين است .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 56
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٥٦