دوم : از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه در مجمع البيان نقل شده كه فرمود روح ملكى است بزرگتر از جبرائيل و ميكائيل
« قال هو ملك اعظم من جبرائيل و ميكائيل » .
سوم : در تفسير آيه شريفه از ائمه طاهرين عليهم السّلام نقل شده كه فرموده است به خدا قسم مائيم مأذون در روز قيامت و گويندگان صواب ، راوى سؤال مىكند چه خواهيد گفت : فرمود : خدا را حمد خواهيم كرد ، پيغمبران را صلوات خواهيم گفت و به شيعيان خويش شفاعت خواهيم كرد ، خدا در آن روز سخن ما را رد نمىكند « 1 » در تفسير برهان پنج روايت در اين زمينه از حضرت صادق و حضرت كاظم سلام اللَّه عليهما نقل شده است ، مفسر كبير طبرسى آن را از معاوية بن عمّار از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند ، ناگفته نماند : روايت از قبيل بيان مصداق است و گرنه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ، ملائكه ، و ديگران نيز از جمله شافعانند رجوع شود به آيه
وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً
بقره / 48 39 :
ذلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ مَآباً
اين آيه نتيجهگيرى از بيان سابق است ، « ذلك » اشاره است به « يوم الفصل » يعنى روز قيامت روزى است حتمى و ثابت ، « اتخذ » در معناى امر است يعنى اخذ كند ، پس حالا كه آن روز حتمى است هر كه خواهد ، به سوى خدايش رجوعى اخذ كند كه او را در وصف متقين گرداند و از طاغين به دور كند .
40 :
إِنَّا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً
آخرين آيه سوره است ، نزديك بودن آخرت از آن جهت است كه
هامش
( 1 )
« قال نحن و اللَّه المأذون لهم يوم القيامة و القائلون صوابا قال قلت ما تقولون اذا تكلمتم ؟ قال نحمد ربنا و نصلى على نبينا و نشفع شيعتنا فلا يردنا ربنا »