همسال بودن با شوهران خود است ، در اينجا دو تا مطلب را لازم است ياد كنيم اول : نكره آمدن الفاظى است كه نعمتهاى بهشت يا عذاب آخرت را بيان مىكنند اين در تمام قرآن مجيد مورد نظر است و مىرساند كه نعمتها و عذابها از لحاظ اسم مانند اشياء دنيا هستند ولى از لحاظ حقيقت ، واقعيتى ديگر دارند .
دوم : در بسيارى از آيات قرآن ، از زنان بهشتى ياد شده كه براى مؤمنان زنان دلبخواهى خواهند بود ولى گفته نشده كه براى زنان نيز مردانى ايد آل وجود خواهد داشت ، اين به نظر نگارنده براى حفظ احترام زن است ، و اگر قرآن مىفرمود : اى زنان شما را نيز مردان چنين و چنان خواهد بود ، آن مناسب مقام زن نبود ، ولى در روايات اين مطلب عنوان شده كه زنان را مردانى پاك و مورد پسند خواهند بود .
35 و 36 -
لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا كِذَّاباً . جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِساباً
يعنى اهل بهشت در سخن گفتن بيهوده نمىگويند و يكديگر را تكذيب نمىكنند ، در جاى ديگر آمده است :
لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا تَأْثِيماً إِلَّا قِيلًا سَلاماً سَلاماً
واقعه / 25 - 26 ، آيه اخير حاكى است كه نعمت بهشتى جزاء و پاداش است ، در مقابل عمل و عطيهاى است حساب شده ، « جزاء » حال است ،
عَطاءً ، حِساباً
وصف جزاء است و هر دو به معناى مفعول مىباشند .
در آيات بسيارى دربارهء اهل بهشت آمده است ،
يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ
آن ظاهرا راجع به اضافه كردن خداست مانند
وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ
و مانند آن ، ولى در هر حال بههر كس مطابق اعمالش داده خواهد شد ،
جَزاءً وِفاقاً
درباره اهل جهنم و
عَطاءً حِساباً
دربارهء اهل بهشت همه روشنگر يوم الفصل هستند كه داورى به عدالت خواهد بود .
37 -
رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الرَّحْمنِ لا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطاباً