سورهء أ رأيت
در مكه يا در مدينه نازل شده و هفت آيه است
نظرى به سورهء مباركه
1 - « أ رأيت » هفدهمين سوره است كه بعد از سورهء تكاثر در مكه نازل گرديد از مصحف امام صادق صلوات اللَّه عليه نيز چنين نقل شده است .
طبرسى فرموده : اين سوره مكى است ، اما ضحاك مفسر گويد : مدنى است به قولى سه آيهء اول در مدينه و بقيه در مكه نازل شده است . امّا قائل اين قول و علّت آن معلوم نيست ، گويند : سه آيهء اول دربارهء عاص بن وائل يا وليد بن مغيره و بقيه دربارهء منافقان نازل شد اين سخن ظاهرا استنتاج از آيات سوره است .
2 - قارئان عراقى آن را هفت آيه ، ديگران شش آيه گفتهاند اين بدان جهت است كه عراقيها
الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ
را يك آيه تمام حساب كردهاند و چون عاصم بن ابى النجود از جمله عراقيهاست و روايت او به على بن ابى طالب صلوات اللَّه عليه مىرسد ، روايت هفت را اختيار كردهايم .
3 - طبرسى و زمخشرى نام آن را « أ رأيت » گفتهاند ، در روايات نيز از رسول خدا و امامان عليهم السّلام « أ رأيت » آمده است .
از امام باقر عليه السّلام نقل شده :
« من قرء أ رأيت الذى يكذب بالدين في فرائضه و نوافله قبل اللَّه صلوته و صيامه و لم يحاسبه بما كان منه في الحياة الدنيا »
« 1 » امّا عدهاى آن را سوره « ماعون » خواندهاند .
4 - مطالب سوره در « شرحها » خواهد آمد و قهرا پيشامدى سبب نزول اين سوره شده است .
هامش
( 1 ) تفسير مجمع و برهان .