سورهء قريش
در مكه نازل شده و چهار آيه است
نظرى به سوره مباركه
1 - سورهء قريش بيست و نهمين سوره است كه بعد از سوره تين در مكه نازل گرديد ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء صد و ششم است ، مطلب سوره نشان مىدهد : آن در وقتى نازل شد كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله دعوت خويش را آشكار كرده بود ولى در چه سالى نازل گرديد ، دليلى در دست نيست .
2 - قارئان حجاز آيات آن را پنج دانسته و
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ
را يك آيه شمردهاند ولى ديگران از جمله قارئان كوفى آن را چهار آيه گفته و از
الَّذِي أَطْعَمَهُمْ
تا آخر سوره را يك آيه حساب كردهاند ، علّت اختيار قرائت كوفى را بارها گفتهايم .
3 - سورهء مباركه بىشك مكى است و كسى خلاف آن را نگفته است .
4 - علّت نامگذارى وقوع كلمهء قريش يا « لايلاف » در اول آنست ، طبرسى آن را سوره « لايلاف » گفته است ولى در روايات
لِإِيلافِ قُرَيْشٍ
خوانده شده است .
5 - در تفسير سورهء « و الضحى » در « نكتهها » مفصلا شرح دادهايم كه سورهء فيل و لايلاف در نماز به جاى يك سوره خوانده مىشوند ، به آنجا رجوع شود .
6 - اين سوره در مقام امتنان بر قوم قريش است و از آن نتيجه مىگيرد كه بايد در مقابل اين امتنان ، پروردگار كعبه را عبادت كنند كه آنها را به بركت