سورهء همزه
در مكه نازل شده و نه آيه است
نظرى به سورهء مباركه
1 - همزه سى و دومين سوره است كه بعد از سورهء قيامت در مكّه نازل گرديد « 1 » در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء صد و چهار است ، به نظر مىآيد كه در اواخر سال سوم بعثت و يا در سال چهارم نازل شده باشد آن گاه كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پس از نزول
فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ
حجر / 94 ، دعوت خود را آشكار كرده بود .
2 - به اجماع قارئان عدد آيات آن نه است و كسى در آن اختلافى ندارد آن داراى سى كلمه و صد و سى حرف است .
3 - علّت تسميهء آن ، وقوع لفظ « همزه » در اول آنست .
4 - اين سوره به شهادت آيات و آهنگ آن ، مكى است مفسران نيز چنين گفتهاند .
5 - اين سوره حالات و خلق بد مردمان مادى را كه متكى به ثروت و قدرت هستند ، مجسم مىكند ، اين گونه اشخاص در اثر نبودن تربيت توحيدى ، اوّلا :
ناز فروش مىشوند ، مردم را تحقير مىكنند ، عيب جو و طعنه زن هستند .
ثانيا : چنان به ثروت و قدرت تكيه مىكنند گويى در دنيا هميشگى هستند از آنها در دنيا جز شر و فساد به وجود نمىآيد و در آخرت به عذاب خدا گرفتار مىشوند ، تربيت توحيدى ، انسان را از اين گونه حالات و رويهها نجات مىدهد .
هامش
( 1 ) بنا بر آنكه ترتيب نزول را قطعى بدانيم .