سورهء قارعه
در مكه نازل شده و يازده آيه است
نظرى به سوره مباركه
1 - سورهء قارعه از لحاظ نزول سورهء سى ام است كه بعد از سورهء قريش در مكه نازل شده و در ترتيب فعلى قرآن مجيد سوره صد و يكم مىباشد ، دليلى در دست نيست كه بدانيم در كدام سال بعثت نازل گشته است .
2 - آيات آن در نقل قارئان كوفى و حجازى يازده و در نقل بصرى و شامى هشت است زيرا كه آنها
الْقارِعَةُ مَا الْقارِعَةُ
را يك آيه و
ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ
-
خَفَّتْ مَوازِينُهُ
را نيز يك آيه شمردهاند . « مجمع البيان » آن داراى سى و شش كلمه و صد و پنجاه و دو حرف است .
3 - علّت نامگذارى ظاهرا وقوع كلمهء « القارعة » در اول آنست .
4 - سوره مباركه در بيان قيامت و آخرين مسير زندگى جهان است يك پارچه انذار و تبشير مىباشد و مقدارى از مراحل قيامت كبرى را بيان مىكند .
به نظر مىآيد دربارهء قيامت گفتگويى ميان مسلمانان بوده و يا از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله در رابطه با آن سؤالى شده و آن سبب نزول اين سوره گشته است و اللَّه العالم .