سورهء قدر
در مكه نازل شده و پنج آيه است
كليات سورهء مباركه
1 - سورهء قدر چنان كه در مقدمهء تفسير گذشت بيست و پنجمين سوره است كه بعد از سورهء عبس در مكه نازل گرديد ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء نود و هفتم است ، بعيد نيست كه در حدود سالهاى سوم يا چهارم بعثت نازل شده باشد « 1 » .
2 - عدد آيات آن در قرائت مكى و شامى ، شش و در قرائت ديگران پنج است ، چون قارئان مكه و شام
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ
را دو آيه شمردهاند به نقل تفسير خازن ، كلمات آن سى و حروف آن صد و دوازده است .
3 - تسميهء آن به « قدر » بعلّت وقوع اين كلمه در اول آنست وانگهى همهء آن دربارهء قدر مىباشد .
4 - دربارهء مكى و مدنى بودن اين سوره اختلاف هست ، بعضى مكى و بعضى مدنى گفتهاند . حق اين است كه مطالب آن هم با مكى بودن مىسازد و هم و با مدنى بودن .
الميزان فرموده : از اينكه از اهل بيت عليهم السّلام روايت شده : اين سوره آن وقت نازل گرديد كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در خواب ديد بنى اميه در منبر او بالا مىروند از ديدن آن غمگين گرديد ، خدا با اين سوره او را تسلّى داد ، تأييد مىشود كه سوره مدنى است .
ناگفته نماند : مطالب اين سوره مانند مطالب اول سورهء دخان است كه در
هامش
( 1 ) در صورتى كه ترتيب نزول قطعى باشد .