است ، علت نصب آن غير منصرف بودن است مانند « فرعون » . قوم ثمود چنان كه در بسيارى از آيات آمده است ناقه صالح عليه السّلام را كشتند در نتيجه عذاب خدا آنها را گرفت و از ابرى كه بالاى سرشان بود آن قدر صاعقه ريخت تا همه هلاك شدند ، علت هلاكت آنها و فرعون همان طغيان و فساد بود كه در روى زمين به وجود آوردند ، تفصيل جريان آنها در سورهء هود گذشت ، لفظ
جابُوا الصَّخْرَ . . .
كه در جاهاى ديگر نيز آمده است حاكى از پيشرفت آنها در زندگى است .
در تفسير برهان از علل الشرائع از ابان احمر نقل كرده گويد از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از
وَ فِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتادِ
چرا فرعون را
ذِي الْأَوْتادِ
گفتهاند ؟ فرمود : او چون مىخواست مردى را شكنجه كند او را بر رو به زمين مىانداخت ، دستها و پاهايش را به چهار ميخ مىبست ، گاهى او را روى چوبى مىگذاشت و به چهار ميخ مىكشيد و مىگذاشت تا بميرد لذا خدا او را
ذِي الْأَوْتادِ
ناميد .
13 و 14 -
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ
يعنى نتيجه طغيانها و افسادها آن بود كه خدا پشت سر هم عذاب شديد و دردناك را بر آنها فرو ريخت . آمدن « صب » بجاى « انزل » حاكى از متتابع و پشت سر هم بودن ، و نكره آمدن عذاب حاكى از تفخيم و بزرگ بود آن است .
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ
تعليل آمدن عذاب در اثر طغيانها است ، يعنى اين عذاب تار و مار كننده به علت آنست كه پروردگار در كمين ظالمان و طاغيان است اين جمله از آنست كه عذاب و انتقام خدا در پى بدكاران و ستمگران مىباشد نه اينكه خدا در مكانى نشسته باشد ، آرى اين يك قانون لا يزال الهى است در گذشته و حال و آينده ، خاندان منفور پهلوى نيز روى اين قانون تار و مار شدند .
در خطبه 95 نهج البلاغه فرموده :
« و لئن امهل اللَّه الظالم فلن يفوت اخذه