محيط بر زمين است كه از اطراف زمين كنده مىشود ، در آيات ديگرى آمده است
يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً
طور / 9 ، مور به معنى جريان سريع است مانند گردباد .
طبرسى رحمه اللَّه فرموده : آسمان از موضع خودش زايل مىشود مانند كنار شدن پوست از بدن حيوان و شايد اشاره باشد به
وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ
زمر / 67 ، به هر حال تحول بسيار عظيمى است و ويرانگر .
چهارم :
وَ إِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ
آن گاه كه آتش بزرگ و جهنم افروخته شود اين وصف براى جهنم در بسيارى از آيات آمده است ، و در بعضى هست كه جهنم را در آن روز مىآورند
وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ
فجر / 23 ، ظهور آيه در آنست كه افروخته شدن ، در آن روز خواهد بود .
پنجم :
وَ إِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ
بهشت براى داخل شدن اهل آن ، نزديك كرده شود :
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ
شعراء / 90 .
ششم :
عَلِمَتْ نَفْسٌ ما أَحْضَرَتْ
اين آيه جواب « اذا » ها است منظور از « نفس » جنس نفس و شامل همه است و از « ما » مطلق عمل مىباشد اين آيه نظير
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ
آل عمران / 30 است ، در سورهء انفطار آمده است :
عَلِمَتْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ وَ أَخَّرَتْ
به هر حال تمام اعمالى كه انسان انجام داده است در پيش چشم او خواهد بود « الهم انصرنا على اهوال يوم القيامة » .