چهارم : و اذا البحار سجرت » در سورهء انفطار آمده است :
وَ إِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ
به نظر مىآيد منظور از تسجير درياها ، جوشيدن و تبخير شدن آنها در اثر حرارت باشد ، قرآن صريح است در اينكه : آن روز آسمان مانند فلز مذاب داغ خواهد بود
يَوْمَ تَكُونُ السَّماءُ كَالْمُهْلِ
معارج / 8 در اين صورت ديگر دريايى نخواهد ماند و همه تبخير خواهند گرديد ، شايد منظور از انفجار و شكافتن نيز همان باشد كه در آيه انفطار آمده است ، تحول بس عظيمى ! ! ! اقيانوسها كه كران تا كران سطح زمين را گرفتهاند ، به هوا مىروند و بستر آنها مكشوف مىگردد ( سبحان اللَّه ) .
پنجم :
وَ إِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ
به نظر مىآيد : منظور آنست كه ارواح به ابدان بر مىگردند و با هم جفت مىشوند ، چنان كه طبرسى رحمه اللَّه از عكرمه و شعبى و ابو مسلم نقل كرده است .
ناگفته نماند : مبعوث شدن عين انسانها فقط به واسطه روح مجرد است كه در جهان باقى است و گرنه ، با روئيدن انسان از ذرات ابدان . فقط مثل بودن محقق مىشود نه عينيت ، شما هر قدر به مغز خود فشار آوريد ، عينيت را نمىتوانيد تصور كنيد مگر با بر گشتن روحى كه در جهان زنده بوده است .
اين روايت در بيان مطلب كافى است
« عن الصادق عليه السّلام قال : من مات و هو ما حض للايمان محضا او ما حض للكفر محضا نقلت روحه من هيكله الى مثله فى الصورة و جوزى باعماله الى يوم القيامة فاذا بعث اللَّه من فى القبور ، انشأ جسمه و رد روحه الى جسده و حشره ليوفيه اعماله . . . » بحار ج 6 / 253 .
در الميزان فرموده : نفوس پاكان با زنان بهشت جفت مىشوند نظير
لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ
نساء / 57
وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ
دخان / 52 و نفوس اشقياء با قرينهاى خود كه شياطين هستند ، نظير آيه :
وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ
زخرف / 36 .