خدا و شكرگزارى نعمتهاى او ملزم مىيابد .
الف - بيائيد هم اينك همه باهم در اين آيات سورهء بقره ، تدبّر كنيم ؛ آياتى كه از آنها درمىيابيم كه حقايق ايمان ، ريشه در يكديگر دارند و در زندگى انسان ، تكامل مىيابند .
خداوند مىفرمايد :
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ * يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَبْرِ وَالصَّلَاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ * وَلَا تَقُولُوا لِمَن يُقْتَلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِن لَا تَشْعُرُونَ * وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالَّثمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ * الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا للَّهِ وإِنّا إِلَيهِ رَاجِعُونَ * أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِن رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ * إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِن شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَا وَمَن تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ « 1 » .
« پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم مرا سپاس گوييد و ناسپاسى من نكنيد * اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! از شكيبايى و نماز مدد جوييد كه خدا با شكيبايان است * آنان را كه در راه خدا كشته مىشوند مرده نخوانيد .
آنها زندهاند و شما درنمىيابيد * البتّه شما را به اندكى ترس و گرسنگى وكاهش در مالها ، جانها و ميوهها آزمايش مىكنيم . و شكيبايان را بشارت ده * كسانى كه چون مصيبتى به آنها رسيد گفتند : ما از آن خدا هستيم و به او باز مىگرديم * صلوات و رحمت پروردگارشان بر آنها باد كه هدايت يافتگانند * صفا و مروه از شعاير خداست . پس كسانى كه حجّ خانه خدا را به جاى مىآورند يا عمره مىگزارند اگر بر آن دو كوه طواف كنند مرتكب گناهى نشدهاند . پس هركه كار نيكى را داوطلبانه انجام دهد بداند كه خدا شكرگزارندهاى داناست . »
پس از اين كه قرآن به پيروى از قبلهء جديد ( يعنى مسجدالحرام ) دستور مىدهد ، و از مسلمانان مىخواهد تا بخاطر حقّانيّتش تسليم امر الهى در اين امر باشند ، و پس از آن كه مسلمانان را از ترس مردم ( همچون ارزشى جاهلى ) در امر مربوط به قبله باز مىدارد ، مسلمانان را به نعمت رسالت و رسول ، ياد مىآورد و به آنها فرمان مىدهد كه اين منّت بزرگ الهى را به خاطر آورند و شكر خداى را در دل ، زبان و عمل
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيات 152 - 158 .