. . . وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 1 » .
« . . . و ديگران را بر خويش ترجيح مىدهند ، هر چند خود نيازمند باشند و آنان كه از بخل خويش در امان مانده باشند ، رستگاران هستند . »
آنها به خدا رستگار و كامياب شدند ، اگر مؤمنى را ببينند ارجمندش مىشمرند و اگر منافقى را ببينند از آن كناره مىگيرند و اگر شب بر آنها فرارسد زمين خدا را بستر خود و خاك آن را بالش خود مىگيرند و روى در زمين مىنهند و به درگاه خدايشان زارى مىكنند تا ايشان را از آتش جهنّم برهاند . پس اگر وارد روز شدند طورى با مردم زندگى مىكنند كه كسى ايشان را با انگشت نشان نمىدهد ، از كنار راهها راه مىروند و خود ، آب پاك و پاكيزه را مىيابند ، جانهايى دارند خسته و پيكرهايى مانده و مردم از آنها در آسايش هستند . . . تا آخر حديث . « 2 » »
دو - در حديث ديگرى در تفسير على بن ابراهيم آمده است كه : وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ مقصود صبح و مغرب است ، وَزُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ مقصود ، نماز عشاست ، إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ يعنى : نماز مؤمنين در شب ، آن بديها و گناهانى را كه در روز انجام دادهاند محو مىكند . « 3 » »
سه - در حديث ديگرى آمده است كه : « عامل نور و روشنايى در روز رستخيز ، نماز در دل شب است . « 4 » »
چهار - از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه به نقل از پدرش فرمود : مردى از على بن ابيطالب عليه السلام دربارهء برخاستن در شب و تلاوت قرآن پرسش كرد و حديث به اينجا كشيده شد كه حضرت عليه السلام فرمود :
« هركس يك شب كامل را در حال ركوع ، سجود ، ذكر و تلاوت كتاب خدا
هامش
( 1 ) - سورهء حشر ، آيهء 9 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 64 ، ص 351 .
( 3 ) - بحارالانوار ، ج 84 ، ص 140 ، روايت 8 .
( 4 ) - بحارالانوار ، ج 79 ، ص 340 ، روايت 16 .