. . . وَقَالَا الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَى كَثِيرٍ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ « 1 » .
« . . . گفتند : سپاس از آن خدايى است كه ما را بر بسيارى از بندگان مؤمن خود برترى داد . »
پ - خداوند مىفرمايد :
فَقُلِ الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي نَجَّانَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ « 2 » .
« . . . بگو : سپاس خدايى را كه ما را از مردم ستمكاره رهايى بخشيد . »
ت - هنگام بزرگداشت شخص و يا بيان فضايل كسى و بيان نعمتهاى الهى بر او ، شايسته است كه ما حمد الهى كنيم ، زيرا خداوند است كه نعمت به او داده است . پس حمد از آن خداست و سلام از آن بندگان برگزيدهء خداوندى است . خداوند مىفرمايد :
قُلِ الْحَمْدُ للَّهِ وَسَلَامٌ عَلَى عِبَادِهِ الَّذِينَ اصْطَفَى . . . « 3 » .
« بگو : سپاس اللَّه را و سلام بر بندگان برگزيدهء او . . . »
حتّى هنگام تسبيح ، بايد ستايشگوى خداوند سبحان باشيم و بگوييم : « سبحان ربّى العظيم وبحمده » زيرا تسبيح خداوندى تحقّق نمىيابد مگر با نعمتهاى او كه اقتضاى حمد را دارند .
پنجم - شب زندهدارى :
هنگامى كه سخنها به خاموشى مىگرايند و ديدگان به خواب مىروند ، مؤمن از بستر گرم خود برمىخيزد تا با خدايش به نجوا نشيند و شكايتهاى خود را نزد او بَرد و از گناهانش طلب آمرزش كند و خواهان جلا يافتن بينش خود گردد و از نور خدايش ، نورى كه در پرتو آن مىبيند فزونى گيرد و از خدا بخواهد كه تقوى و معرفت و يقين او را افزايش دهد .
الف - بدين ترتيب شب زندهدارى ، مؤمن را در سفر دشوار دنيويش يارى
هامش
( 1 ) - سورهء نمل ، آيهء 15 .
( 2 ) - سورهء مؤمنون ، آيهء 28 .
( 3 ) - سورهء نمل ، آيهء 59 .